Federaal parlementslid, gemeenteraadslid Antwerpen
Geboortedatum: 17 februari 1968, Borgerhout
Burgerlijke staat: gehuwd met Guy Fransen en mama van dochter Noor (°27/06/2002)
Korte bio:
Nahima Lanjri (Borgerhout, 17 februari 1968) is federaal parlementslid voor cd&v en gemeenteraadslid in Antwerpen. Lanjri studeerde voor licentiaat vertaler Nederlands, Frans en Spaans aan de Katholieke Hogeschool voor Vertalers en Tolken (KVH) in Antwerpen. Na enkele jaren gewerkt te hebben als galerijhoudster en leerkracht Nederlands als tweede taal, zette ze in 1992 haar eerste stappen in de politiek als kabinetsmedewerkster van minister Wivina Demeester. Daar werkte ze rond kansarmoedebestrijding, minderhedenbeleid, financiën en begroting. In 1999 maakte ze de overstap naar het Verbond van Katholieke Werkgevers (VKW), vandaag ETION, waar ze aan de slag ging als stafmedewerkster onderwijs en werkgelegenheid. In 2001 werd ze verkozen tot ondervoorzitster van cd&v en adviseerde ze toenmalig cd&v-voorzitter Stefaan De Clerck.
In 1995 zette ze de stap naar de actieve politiek en werd ze verkozen als gemeenteraadslid in Antwerpen waar ze nog steeds zetelt. Tussen 2013 en 2018 zetelde ze als districtsraadslid in Borgerhout. Vanaf 2003 mag ze ook een nationaal mandaat bekleden als lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Nahima Lanjri is sinds 2003 federaal volksvertegenwoordiger met uitzondering van de jaren 2007-2010 toen ze als senator aan de slag ging en ook het voorzitterschap van de commissie Sociale Zaken waarnam. Van 2014 tot 2019 was ze voorzitster van de commissie Naturalisaties in de Kamer. In het federaal parlement werkt Nahima Lanjri voornamelijk rond sociale zaken, werk, personen met een handicap, armoede en pensioenen. Ze was ook lang de migratiespecialist van cd&v. Als actief parlementslid heeft ze intussen ook een aantal wetten op haar naam staan.
Opleiding
Werkervaring
Mandaten
Engagementen
Weetjes:
Met mijn resolutie hervormen we het sociaal energietarief zodat iedereen die het nodig heeft, er ook recht op heeft. Ik riep de minister van Energie dan ook op om vaart te maken met de uitvoering ervan, want we hebben geen tijd te verliezen.
Hiep, hiep, hoera! Exact 8 jaar geleden werd de EDC-kaart gelanceerd in ons land.
Ons land telt vandaag 526.000 mensen die langdurig ziek zijn, mensen die langer dan een jaar thuiszitten. Het zijn allemaal mensen die thuis zitten en dat kost de ziekteverzekering enorm veel geld.
De afstand tot werk is vaak zo groot bij langdurig zieken dat hen op een succesvolle manier terug aan het werk krijgen, vaak erg moeilijk is. Ik vraag daarom ook de invoering van een toeslag voor wie bij ziekte aan het werk wilt blijven op zijn eigen ritme en volgens zijn eigen mogelijkheden. Op die manier kunnen we vermijden dat mensen helemaal uitvallen en dan de lange weg naar voltijds werk moeten volgen.
Wie tijdens de loopbaan ziek wordt, moet daarvoor geen tweede keer worden gestraft bij het pensioen.
Jij kent wellicht ook mensen die nog bruisen van energie en graag zouden verder werken na hun pensioen. Steeds meer mensen willen en kunnen langer werken. Dat is trouwens goed voor hun pensioen, inkomen én voor de samenleving. Toch kan niet iedereen dat.
Afgelopen weken kregen duizenden mensen een brief in hun bus met de mededeling dat zij hun uitkering vanaf 1 januari 2026 zullen verliezen. Het valt te hopen dat het verliezen van die uitkering een impuls voor hen kan zijn om zich te laten begeleiden naar werk door de VDAB (Actiris of Forem in Brussel en Wallonië). Toch zal een deel van die mensen aankloppen voor een leefloon bij het OCMW, iets wat voor extra druk zal zorgen op die OCMW's (die vandaag al overbevraagd zijn).
Langdurige ziekte aanpakken? Ja. Maar wantrouwen naar huisartsen is niet de oplossing. Cd&v kiest voor begeleiding, fit notes en overleg met arbeidsartsen. Zo houden we mensen betrokken en verkleinen we de afstand tot de arbeidsmarkt. Een mens blijft een mens.
Volgens een recente studie van de Onafhankelijke Ziekenfondsen is het aantal zelfstandigen dat uitvalt door ziekte de afgelopen 6 jaar met 50% toegenomen. Ik stelde dan ook enkele oplossingen voor aan minister van Zelfstandigen Eléonore Simonet.
Ik was samen met collega-parlementslid Leentje Grillaert uitgenodigd op de studiedag "Plusouderschap en co-ouderschap in een Belgische en Europese context" in het Europees Parlement te Brussel. Waar ik het had over het steeds groter wordend aantal ouders dat het moeilijk heeft om "alle balletjes in de lucht te houden", zoals dat dan heet.