De wereld veranderen begint bij een kind. Geef jongeren een innerlijk kompas mee, leer ze patronen herkennen die leiden tot haat, geweld, genocide. Het zijn de woorden van prof. Dirk Roodzant tijdens de herdenkingsplechtigheid in de Kamer ter nagedachtenis van de slachtoffers van genocide. Die woorden blijven me bij, omdat het voorkomen van nieuwe massamoorden en het aandacht hebben voor genocides die vandaag plaatsvinden minstens even belangrijk is als het herdenken van genocides uit het verleden.
Op de herdenkingsplechtigheid herdachten we in de Kamer de slachtoffers van genocides over heel de wereld. Jammer genoeg zijn er vandaag de dag nog altijd mensen het slachtoffer van genocide, bv. de Palestijnen in Gaza. Het laat ons zien dat genocides niet enkel bestaan in de geschiedenisboeken, maar jammer genoeg blijkbaar deel uitmaken van de menselijke natuur, ook nu nog. Toch mogen we dit nooit aanvaarden, denk maar aan de mensen van het verzet in de Tweede Wereldoorlog, of aan de mensen die tijdens de Rwandese genocide Tutsi-vluchtelingen in veiligheid brachten. Zelf was ik recent nog getuige van een hartverwarmend initiatief waarbij moeders uit Israël en Palestina opriepen tot vrede.
Maar ook in andere conflicten, niet per se als genocide bestempeld, vallen er elke dag nog enorm veel slachtoffers, denk maar aan de Russisch-Oekraïense Oorlog, het Conflict in Soedan en ga zo maar door. Of het nu door een genocide is of door een "gewone" oorlog, elk mensenleven dat verloren gaat door geweld is er één te veel.
Herdenkingen zoals deze in de Kamer mogen niet enkel bij "herdenken" blijven, we moeten ons actief blijven inzetten voor het vreedzaam oplossen van conflicten. En in de eerste plaats moeten we situaties vermijden die ons ertoe kunnen brengen andere mensen te doden. En zoals in de inleiding geciteerd uit de toedracht van prof. Roodzant: dat begint bij jongeren, we moeten hen daarom waarschuwen voor patronen zoals ontmenselijking en racisme die leiden tot haat, geweld en genocide.
Er is eindelijk een akkoord gevonden over de extra week geboorteverlof voor ouders die dit jaar een kindje kregen. Dat is goed nieuws voor duizenden jonge gezinnen die hier al maanden op wachten. Na talloze tussenkomsten in het parlement komt er eindelijk uitvoering van de afspraak die al sinds het begrotingsakkoord van november vorig jaar op tafel lag.
De Kamercommissie Sociale Zaken heeft in eerste lezing een wetsvoorstel goedgekeurd dat de opname van het palliatief verlof flexibiliseert. Op mijn vraag zal dit verlof voortaan ook per week – of een veelvoud daarvan – kunnen worden opgenomen. Vandaag kan dat enkel per maand. Deze hervorming gebeurt tegelijk met de mogelijkheid om rouwverlof op te nemen op de dag van een geplande euthanasie*.