Vandaag moeten vaders na twintig dagen het werk hervatten. In het geval van de hospitalisatie van het kind is er onvoldoende tijd om het werk te combineren met enerzijds het gezinsleven en anderzijds de bezoeken aan het ziekenhuis.
Daarnaast komen de grootste zorgtaken terecht bij de moeder door het grote verschil in duur tussen het vaderschapsverlof en de moederschapsrust. De beperkte tijd die vaders krijgen na de geboorte speelt ook in het nadeel van het kind.
Daarom diende ik een wetsvoorstel in om het vaderschapsverlof uit te breiden als het kind na de geboorte wordt gehospitaliseerd. Deze verlenging gebeurt naar analogie met de verlenging van de postnatale rust die vandaag reeds bestaat voor moeders na een langdurige hospitalisatie van hun pasgeborene. De verlenging is net zoals bij de moederschapsrust begrensd tot vierentwintig weken. Het wetsvoorstel voorziet in de mogelijkheid voor zowel werknemers, zelfstandigen als ambtenaren om het geboorteverlof te verlengen wanneer een pasgeborene na de eerste zeven dagen na de geboorte nog steeds gehospitaliseerd is.
De inkomensgarantie voor ouderen (IGO) is er voor mensen die met een te laag of geen pensioen moeten rondkomen. Toch krijgen mensen die eerst hun spaargeld gebruiken om de kosten voor hun dagelijks leven te betalen, soms jarenlang geen recht op die steun. Via mijn wetsvoorstel wil ik dit verhelpen.
De plenaire zitting van de Kamer heeft mijn amendement goedgekeurd dat de opname van het palliatief verlof flexibiliseert. Elke maand nemen meer dan 300 mensen dit verlof op. Dankzij de flexibilisering zal het verlof voortaan ook per week – of een veelvoud daarvan – kunnen worden opgenomen. Vandaag kan dat enkel per maand. Deze hervorming gebeurt tegelijk met de mogelijkheid om rouwverlof op te nemen op de dag van een geplande euthanasie.
Op dranken zoals thee, koffie of water geschonken aan voedselbanken moet er belasting betaald worden bij schenking aan bv. voedselbanken. Die producten kunnen ook vernietigd worden waardoor geen accijnzen verschuldigd worden. Gelet op de financiële kost voor de betrokken ondernemingen zullen deze eerder kiezen voor vernietiging dan voor schenking, ondanks de maatschappelijke meerwaarde van het laatste en de verspilling die hiermee gepaard gaat.