Nahima in Antwerpen

Mijn realisaties

  • Als parlementslid heb ik me steeds ingezet voor een betere combinatie van werk en gezin. Afgelopen zomer keurde het federaal parlement nog wetsvoorstellen goed die het mogelijk maken om ouderschapsverlof binnenkort in een halve dag per week of tweewekelijks een dag op te nemen. De afgelopen jaren werden nog verschillende andere wetsvoorstellen van me gerealiseerd, zoals bv. vierde maand ouderschapsverlof, betaald verlof voor een ziek of gehospitaliseerd kind, …
  • Invoering van praktijktesten, of mystery calls, om discriminatie op de arbeidsmarkt aan te pakken.
  • Strijd tegen en aanpak van sociale dumping en sociale fraude. Mensen die zich schuldig maken aan sociale fraude leggen beslag op middelen die bedoeld zijn voor andere mensen. Dat moeten we opsporen, bestraffen, maar ook voorkomen.

Mijn prioriteiten op een rij:

  • Jeugdwerkloosheid aanpakken, ook op straten en pleinen, in de jeugdhuizen en op sociale media. We verhogen het aantal jongerenbegeleiders die jongeren zonder diploma of opleiding weer naar een job of opleiding leiden.
  • Iedereen een faire kans op de arbeidsmarkt. 
    • Antwerpen als voortrekker en partner van de federale overheid voor de praktijktests. We houden vast aan een nultolerantiebeleid in discriminatie op de werkvloer, op de woningmarkt en op alle andere domeinen. Er komen stedelijke informatiecampagnes die slachtoffers en getuigen van discriminatie informeren over hun rechten en ze ook aansporen om ze te melden bij de bevoegde diensten.
    • Daarnaast moeten we als stad het goede voorbeeld geven door ervoor te zorgen dat ons personeel een weerspiegeling is van de diversiteit van onze samenleving. De stad moet bij zijn aanwervingen voluit de kaart trekken van de elders verworven competenties in plaats van de diploma’s.
    • Overtuigen van ondernemers om samen met de stad alternatieve sollicitaties te organiseren ‘Hire the will, not the skill’. Werkmotivatie is belangrijk bij een sollicitatie.
  • Werkzoekenden activeren en als stad hierin een voortrekkersrol blijven spelen. Hoe? Zeer breed, o.m. door die mensen ervaring te laten opdoen in jobs, zodat ze hun talenten kunnen ontdekken, maar ook door mee te werken aan het wegwerken van hindernissen zoals geen toegang tot vervoer of kinderopvang.
  • Voor eigen personeel als stadsbestuur inzetten op levenslang leren en stimuleren van de persoonlijke ontwikkeling, zodat men kan doorstromen naar een andere, hoger gekwalificeerde job of met nog meer vaardigheid de bestaande functie kan uitvoeren.

Ik zet mijn schouders verder nog onder enkele andere punten. Lees hier meer.

Elk kind heeft recht op een school met kwaliteit. Geen enkel kind mag onder de radar van het onderwijs doorgaan, te beginnen bij kleuters en eindigend bij jongeren met een diploma. Het aantal jongeren dat in Antwerpen de school verlaat zonder diploma is dubbel zo hoog als in de rest van Vlaanderen (22% tov 11%). We moeten spijbelen beter aanpakken en jongeren beter begeleiden tijdens hun schoolloopbaan, zowel binnen als buiten de school. De uitdagingen zoals de aanpak van spijbelen, vroegtijdige schoolverlaters en een plaats voor elk kind moeten we nù met beide handen grijpen. Antwerpen moet opnieuw de stad der scholen worden.

Wat heb ik al gedaan?

  • Oprichting van PINA, Project Integratie Nieuwkomers Antwerpen: taal- en integratielessen
  • De 'Dag schatje'-parkeerplaatsen aan scholen, nu beter bekend als de ‘kiss and ride’-zones.

Mijn prioriteiten op een rij:

  • Vrije schoolkeuze en voldoende capaciteit.
    • Een plek voor elk kind in de school van zijn of haar keuze.
    • We verbeteren het centraal inschrijvingssysteem. We nemen het digitale inschrijvingssysteem onder de loep en schaven aan de gebreken. Ons doel moet zijn: elke leerling op de juiste plaats.
  • Uitmuntend onderwijs met huiswerkbegeleiding, coaching en positieve rolmodellen.
    • Huiswerkbegeleiding is van belang om kinderen in armoede te bereiken, maar ook hun ouders, en ervoor te zorgen dat zij alle kansen krijgen. Organisaties die kinderen in armoede opvangen, verdienen een betere omkadering. We maken partnerschappen tussen scholen en verenigingen uit de buurt die huiswerkbegeleiding aanbieden.
    • Coaching: elk talent telt. We werken met positieve voorbeelden als rolmodel om jongeren op weg te helpen. We doen daarvoor beroep op vzw PEP!, een organisatie die ouders en leerlingen sensibiliseert en informeert over ons onderwijssysteem.
    • We verhogen de slaagkansen van eerstejaars hogeschool- en universiteitsstudenten door coaches en peterschappen in te voeren in alle hogere onderwijsinstellingen. We werken hiervoor samen met organisaties die hiervoor de kennis hebben.
  • Open scholen. Na de schooluren stellen we de schoolinfrastructuur open: speelplaatsen, turnhallen maar ook klaslokalen. Jeugdbewegingen, jongerengroeperingen, buurtwerkingen en huiswerkbegeleiding krijgen er nieuwe kansen.
  • Maximale ouderbetrokkenheid en -participatie tijdens de schoolloopbaan van de kinderen door frequent laagdrempelige contactmomenten te organiseren, tijdens en buiten de schooluren, met kinderopvang voor de jongsten van het gezin tijdens die oudercontacten.
  • Onze klassen zijn een weerspiegeling zijn van onze diverse samenleving, zowel op als vóór de schoolbanken (m.a.w. zowel bij leerlingen, als bij leerkrachten). We moeten inzetten op een divers lerarenkorps in de stad, waarbij scholen zo breed mogelijk rekruteren.

Ik zet mijn schouders verder nog onder enkele andere punten. Lees hier meer.

Bij Welzijn gaat het niet alleen over het sociaal beleid in de brede zin van het woord maar ook over een goed veiligheidsbeleid. We moeten aandacht hebben voor elke mens én de diversiteit in onze stad: jong, oud, alleenstaanden, gezinnen, met of zonder beperking, …. Welzijn kan je niet los zien van de drie andere W’s: wonen, werken en weten. Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, in alle fases van iemands leven. Armoedebestrijding is hier natuurlijk een belangrijk onderdeel van. Meer dan 90.000 Antwerpenaren leeft in armoede. Zo’n 29%  van de Antwerpse baby’s en peuters groeit op in een kansarm gezien. Ik vind dat zorgwekkend en onaanvaardbaar. Als we niet ingrijpen, dreigen nog meer mensen in armoede te moeten leven. We moeten evolueren naar een stad waarin mensen in een noodsituatie direct geholpen worden, een stad waarmee we model staan in Vlaanderen voor het bestrijden van kansarmoede. Ik wil de stijgende armoede NU een halt toeroepen. 

Wat heb ik al gedaan?

  • Armoede moeten we structureel aanpakken, over alle beleidsdomeinen en -niveaus heen. In 2015 werd daarvoor mijn resolutie armoedebestrijding nog goedgekeurd. Sindsdien diende ik verschillende wetsvoorstellen in, onder meer om de uitkeringen op te trekken boven de armoedegrens.
  • Welzijn moet er voor iedereen zijn. Aanpak van fraude bij het gebruik van parkeerkaarten voor personen met een beperking: door een QR-code en een doorgedreven controle kunnen vervallen en frauduleuze kaarten sneller opgespoord worden.
  • Voorstellen ingediend om mantelzorg de nodige aandacht te geven: mantelzorgresolutie federaal, maar ook voorstellen voor een mantelzorgpremie in het district Borgerhout.

Mijn prioriteiten op een rij:

  • Armoedebestrijding als topprioriteit in de stad.
    • We gaan elke Antwerpenaar de hulp en financiële steun geven waar hij recht op heeft. Dat klinkt evident, maar dat is het helemaal niet, want veel van die mensen in armoede vinden niet eens de weg naar de dingen waar ze recht op hebben.
    • We blijven inzetten op een goede service van de stad. Inwoners die een vraag persoonlijk willen stellen, moeten ook in de toekomst terechtkunnen aan een loket. Een goede, persoonlijke service blijft belangrijk. Niet enkel digitaal, maar ook persoonlijk.
    • Hulpverleners (van CAW, OCMW, mutualiteiten, enz.) moeten zelf proactief op zoek gaan naar steunmaatregelen voor hun klanten en niet enkel ingaan op een concrete vraag. Ze moeten zelf verder zoeken waar mensen nog recht op hebben. Zo ontlopen mensen in armoede niet de voordelen die bestaan verschillende niveaus.
    • We gaan die mensen in armoede automatisch hun rechten toekennen, zodat ze extra toelagen of kortingen voor bijvoorbeeld energie, wonen en gezondheid maximaal automatisch ontvangen. En dat kunnen we, omdat we heel wat gegevens kennen. Het OCMW kan daarvoor samenwerken met de kruispuntbank sociale zekerheid.
    • We toetsen elke stedelijke maatregel af met een armoedetoets die duidelijk maakt welke gevolgen beslissingen hebben voor mensen in armoede.
    • Wijkteams sporen armoede en eenzaamheid actief op samen met dienstencentra en lokale verenigingen.
    • We moeten aandringen op het optrekken van de uitkeringen tot de armoedegrens. Armoede is veel meer dan enkel een probleem van inkomen, maar zonder een voldoende hoog inkomen, zal je het ook nooit oplossen.
  • Kinderarmoede aanpakken door meer middelen uit te trekken voor goedkopere kinderopvang, huiswerkbegeleiding en jeugdwerking.
  • Verdubbelen van het seniorenbudget voor de districten, zodat ze meer projecten dicht bij de Antwerpenaar kunnen waarmaken. We moeten ouderen niet alleen opvangen met goede zorg, maar ook zorgen dat ze actief blijven deelnemen aan de samenleving via sport, cultuur en engagement voor anderen. We investeren zeker in voldoende ontmoetingsplekken over alle districten voor senioren en seniorenverenigingen.
  • We breiden de mantelzorgpremie uit naar alle districten, waardoor iedereen een mantelzorgpremie krijgt van 175 euro.
  • We zetten in op een verdere uitbreiding van de kinderopvang, ook de occasionele kinderopvang (d.w.z. kinderopvang voor werkzoekenden die moeten gaan solliciteren of een opleiding volgen). Met een opvangplaats voor elke Antwerpse baby en peuter, met een tarief op maat van het inkomen van de ouders.

Ik zet mijn schouders verder nog onder enkele andere punten. Lees hier meer.