Nieuws

In de commissie Sociale Zaken keurden we 3 wetten goed om de strijd tegen sociale fraude op te voeren. Bedrijven die sociale fraude plegen, gaan vanaf 1 april 2026 RSZ-voordelen voor werknemers verliezen.

Wie langdurig is uitgevallen, gaat bij diens terugkeer heel vaak eerst deeltijds weer aan de slag. Maar waarom moet je daarvoor eerst zijn uitgevallen? Is het niet verstandiger om eerder wat minder te gaan werken, net om uitval te vermijden?

Kan iemand die militaire dienstplicht deed, vanaf volgend jaar toch vroeger op pensioen? Cd&v wil dat jaar in het leger laten meetellen als gewerkte periode. Ook bevoegd minister Jan Jambon (N-VA) zegt ervoor open te staan.

Ik was aanwezig op de boekvoorstelling van Het was mijn verdomde plicht van Réginald Moreels in de Sint-Andriesabdij te Brugge. Réginald werkte als chirurg voor Artsen zonder Grenzen in de gevaarlijkste conflictzones, van Somalië tot Syrië. Ik bewonder enorm zijn engagement voor de zwaksten in de samenleving.

Minister Jambon antwoordde in de Kamercommissie op een vraag van Kamerlid Nahima Lanjri (CD&V). Zij informeerde, bij de bespreking van Jambons beleidsnota voor 2026, naar een stand van zaken over de hervorming van het ziektepensioen voor statutaire ambtenaren.

Wie een partner verliest, kan vandaag rekenen op een overlevingspensioen om het inkomensverlies deels op te vangen. Dat pensioen kan beperkt gecombineerd worden met inkomsten uit arbeid, maar in de praktijk zijn de regels bijzonder streng, vooral voor wie geen kinderen ten laste heeft. Dat zorgt ervoor dat niet of minder werken in sommige gevallen financieel aantrekkelijker wordt dan werken. Dat is onlogisch, want wie werkt, moet daarvoor beloond worden, ook wanneer het inkomen van je partner wegvalt na een overlijden.

We moeten ervoor zorgen dat de stelsels voor werknemers, zelfstandigen en ambtenaren, waartussen vandaag nog vaak verschillen bestaan, meer naar elkaar toegroeien en dat verder wordt ingezet op harmonisering.

De Gezinsbarometer van de Gezinsbond maakt duidelijk hoe zwaar gezinnen het vandaag hebben: 7 op de 10 rekenen op hulp om alles rond te krijgen.  Die hulp is er niet altijd. Daarom zijn er maatregelen nodig om gezinnen meer ademruimte te geven, en werk en gezin beter te combineren.

Ik riep de bevoegde ministers van de verschillende niveaus op tot overleg over de niet-toeleidbaren. Men moet stoppen met het doorschuiven van de hete aardappel van minister naar minister. Alleen met een gecoördineerde aanpak kan men deze mensen correct screenen en begeleiden: een ziekte-uitkering voor wie ziek is, de juiste uitkering voor personen met een handicap, of tewerkstelling via de sociale economie.