Mama’s die vroeger bevallen dan voorzien, verliezen vaak enkele dagen moederschapsrust, als ze de week voor de bevalling nog niet in moederschapsrust waren. Terwijl mama’s die op de uitgerekende datum bevallen wel hun volledige moederschapsrust kunnen opnemen. In tegenstelling tot zelfstandigen, mogen werknemers volgens de huidige wetgeving de zeven dagen verplichte prenatale rust niet opnemen na de bevalling, ook niet als hun kindje vroeger dan verwacht geboren werd. Om deze ongelijkheid weg te werken diende ik in de maand mei een wetsvoorstel in, dat deze maand verder werd besproken in het parlement.
Vandaag bespreken we mijn voorstel in de commissie Sociale Zaken. We vroegen en kregen intussen ook advies van verschillende instanties, o.m. de Gezinsbond, het RIZIV en het Intermutualistisch College. Daaruit bleek dat er een groot draagvlak is voor mijn voorstel. Uit de adviezen blijkt ook dat veel moeders door de huidige wetgeving slechts 14 weken rust kunnen nemen. In 2020 waren er bijvoorbeeld 14.918 werkneemster van de 68.971 die slechts 14 weken opnamen. Uit de cijfers van het RIZIV blijkt ook duidelijk dat werkneemsters zoveel mogelijk de maximale termijn (15 weken) aan moederschapsrust wensen op te nemen.
Mijn wetsvoorstel bevat ook een tweede onderdeel nl. de verlenging van de termijn om een deel van de postnatale rust deeltijds en dus over een langere periode op te nemen. Er zijn een aantal negatieve adviezen gekomen op dit onderdeel tot verdere flexibilisering van de verlenging van de postnatale rust.
Ik ga nu aan de slag met de adviezen en hoop dat mijn wetsvoorstel binnenkort goedgekeurd wordt in het parlement. Wordt vervolgd.
Werknemers die door ziekte of medische klachten dreigen uit te vallen, moeten de mogelijkheid krijgen om tijdelijk minder te werken zonder meteen volledig uit de arbeidsmarkt te verdwijnen. Dit wil ik mogelijk maken met de arbeidsparticipatietoeslag (APT). Het proefproject met de APT zal op 1 januari 2027 van start gaan. Het wettelijk kader daarvoor wordt na het zomerreces aan de Kamer voorgelegd.
Vier op de tien Belgische ondernemingen slaagt er niet in om de wetgeving rond de re-integratie van langdurig zieken om te zetten in de praktijk. Ze geven aan dat aangepast werk voorzien in hun organisatie zo goed als onmogelijk is. Dat blijkt uit het verzuimonderzoek van welzijns- en preventiedienst Mensura. Slechts twaalf procent van de bedrijven kan een volwaardig ‘collectief re-integratiebeleid’ voorleggen.
Van werknemers die minder dan een jaar ziek zijn, maakt maar een tiende gebruik van de optie om deeltijds weer te gaan werken. Nochtans ligt daar de sleutel om niet langdurig uit te vallen.