Tien jaar geleden kwam de discriminatie in de dienstenchequesector voor het eerst aan het licht. In een recente aflevering van het VRT programma Factcheckers werd aangetoond dat er nog altijd sprake is van wijdverspreide discriminatie in die sector. Zorgwekkend was dat zes op de tien dienstenchequebedrijven bleken in te gaan op discriminerende vragen van klanten.
Niemand mag worden gediscrimineerd en toch gebeurt het. Poetshulpen met een bepaald kenmerk, een bepaalde huidskleur, religie of afkomst, worden ten onrechte uitgesloten waardoor zij minder opdrachten en dus ook minder kansen op de arbeidsmarkt krijgen. Voor mij was dat meer dan reden genoeg om minister Beenders, bevoegd voor Sociale Fraudebestrijding en Gelijke Kansen, hierover aan te spreken in de Kamercommissie Sociale Zaken. Want discriminatie mag nooit onbestraft blijven!
Tien jaar geleden stond ik in het parlement mee aan de wieg van de praktijktesten, die werden ingevoerd omdat het probleem toen al hardnekkig bleek. Praktijktesten zijn cruciaal om discriminatie op de arbeidsmarkt in kaart te brengen. Ik vroeg de minister dan ook of hij zal inzetten op een ruimer gebruik van praktijktesten, bijvoorbeeld via mystery calls door sociale inspecteurs die zich als klant voordoen. De inspecteur kan zeggen dat men een poetshulp wil, maar dat die niet zwart mag zijn. Men kan die testen doen naar aanleiding van klachten die zijn binnengekomen. Men moet dat niet lukraak doen, maar wel wanneer er al klachten zijn binnengekomen. Ik reken er op dat de minister zal doen wat hij kan.
Werknemers die door ziekte of medische klachten dreigen uit te vallen, moeten de mogelijkheid krijgen om tijdelijk minder te werken zonder meteen volledig uit de arbeidsmarkt te verdwijnen. Dit wil ik mogelijk maken met de arbeidsparticipatietoeslag (APT). Het proefproject met de APT zal op 1 januari 2027 van start gaan. Het wettelijk kader daarvoor wordt na het zomerreces aan de Kamer voorgelegd.
Vier op de tien Belgische ondernemingen slaagt er niet in om de wetgeving rond de re-integratie van langdurig zieken om te zetten in de praktijk. Ze geven aan dat aangepast werk voorzien in hun organisatie zo goed als onmogelijk is. Dat blijkt uit het verzuimonderzoek van welzijns- en preventiedienst Mensura. Slechts twaalf procent van de bedrijven kan een volwaardig ‘collectief re-integratiebeleid’ voorleggen.
Van werknemers die minder dan een jaar ziek zijn, maakt maar een tiende gebruik van de optie om deeltijds weer te gaan werken. Nochtans ligt daar de sleutel om niet langdurig uit te vallen.