Wie enkel Belg wil zijn, moet enkel Belg kunnen zijn

Publicatiedatum

Auteur

Nahima Lanjri

Deel dit artikel

Belgen die nog een tweede nationaliteit hebben, uit hun land van herkomst, moeten in de toekomst afstand kunnen doen van die tweede nationaliteit als ze dit willen. Ik vind dat wie enkel Belg wil zijn, enkel Belg moet kunnen zijn. De Kamer keurde zopas mijn voorstel goed dat de regering oproept om werk te maken van diplomatiek overleg. Onze overheid moet in dialoog gaan met de betrokken buitenlandse overheden. Lees hier de meest gestelde vragen en antwoorden over mijn resolutie.

Waarom is deze resolutie zo belangrijk?

Nahima Lanjri : ’’Naast voordelen kan een tweede nationaliteit ook nadelen hebben. Vele landgenoten lopen zelfs risico door een tweede nationaliteit. Niet elk land is even tolerant ten opzichte van ongehuwde moeders of holebi’s of tegenover politieke activisten. Daarnaast kan een nationaliteit ook bepaalde plichten met zich meebrengen, zoals legerdienst. Soms houdt zelfs een reis naar een land waarvan men de nationaliteit bezit risico’s in. Een Griekse onderdaan met dubbele nationaliteit die enkele jaren geleden naar Athene vloog voor een strandvakantie, werd bijvoorbeeld afgevoerd naar een legerkamp om een jaar dienstplicht te vervullen. Ook tijdens de eerste golf van de corona-pandemie konden duizenden  landgenoten met de dubbele nationaliteit landen als Marokko, Burundi, Turkije en Algerije niet verlaten.”

Kan je dan niet gewoon zeggen dat je die dubbele nationalteit niet meer wil?

Nahima Lanjri: ‘’Vaak is het moeilijk, zo niet onmogelijk, om van een bepaalde ‘ongewenste’ nationaliteit afstand te doen. De buitenlandse overheden willen dat niet, en stellen dat je die nationaliteit blijft houden, overigens niet alleen voor jezelf. Bij ruim 25 landen is het echter de facto of juridisch onmogelijk om afstand te doen van de nationaliteit. Een Griekse, Iraanse of Algerijnse nationaliteit heb je bijvoorbeeld levenslang en geef je ongewild door aan je kinderen. Zelfs als die kinderen niet in dat land van herkomst van de ouders of grootouders geboren zijn, en in de feiten niets met dat land te maken hebben.’’

U hamert wel op de vrije keuze. Waarom?

Nahima Lanjri : ‘’Ik besef dat het land van herkomst een emotionele betekenis heeft. De ene zal daar zijn nationaliteit aan koppelen, de andere zal dan weer stellen dat die identiteitskaart niet uitmaakt om zich ook met het land van herkomst of zijn roots verbonden te voelen. Voor CD&V moet het behoud van meerdere nationaliteiten altijd een vrije keuze zijn. Wie voldoet aan de voorwaarden en daarvoor kiest, moet dus meerdere nationaliteiten kunnen bezitten. Maar wie enkel Belg wil zijn, moet ook kunnen verzaken aan een vreemde  nationaliteit."

Wat wil deze resolutie bereiken?

Nahima Lanjri: ‘’Het probleem valt enkel via diplomatiek overleg op te lossen. We kunnen niet via onze wetgeving bepalen hoe andere landen omgaan met hun nationaliteitswetgeving. Ons land moet zelf in dialoog treden met landen die hun onderdanen beletten om aan een ‘ongewenste’ nationaliteit te verzaken. Sommige landen laten niet toe afstand te doen van een nationaliteit of bemoeilijken de procedure zodanig dat het praktisch onmogelijk wordt om hieraan te verzaken. Het is aan ons land om via diplomatieke betrekkingen deze procedures eenvoudiger en vlotter te maken en onze landgenoten hierin actief te helpen.”

Wat gaat u zelf doen?

Nahima Lanjri: ‘’Ik wens te verzaken aan mijn Marokkaanse nationaliteit. Dat betekent geenszins dat ik geen respect heb voor mijn roots. Marokko zal altijd die emotionele band met mij blijven hebben, het is het land van mijn afkomst, het land van mijn ouders. Maar ik wil met mijn keuze die keuzevrijheid onderlijnen.’’

De resolutie van Nahima Lanjri, die ook getekend werd door parlementsleden Els Van Hoof (CD&V) en Goede Liekens (Open VLD) werd donderdagmiddag door de Kamer goedgekeurd. In de Nederlandse Tweede Kamer werd donderdagmiddag hetzelfde thema behandeld, op voorstel van Kamerlid Jan Paternotte (D66), die samen met Nahima Lanjri een internationale coalitie op de been wil brengen.

Lees hier de artikels uit De Morgen.  , Knack, Het Nieuwsblad , HLN .

Nieuws

Ook voor wie zijn partner verliest, moet werken altijd lonen

Wie een partner verliest, kan vandaag rekenen op een overlevingspensioen om het inkomensverlies deels op te vangen. Dat pensioen kan beperkt gecombineerd worden met inkomsten uit arbeid, maar in de praktijk zijn de regels bijzonder streng, vooral voor wie geen kinderen ten laste heeft. Dat zorgt ervoor dat niet of minder werken in sommige gevallen financieel aantrekkelijker wordt dan werken. Dat is onlogisch, want wie werkt, moet daarvoor beloond worden, ook wanneer het inkomen van je partner wegvalt na een overlijden. Een systeem waarin minder werken of stoppen interessanter wordt dan blijven werken, is een falend systeem. Ik diende daarom een wetsvoorstel in om voor het overlevingspensioen de inkomensgrenzen te verhogen, het proces te vergemakkelijken en de werkloosheidsval te vermijden.

Geef zelfstandige moeders ook 15 weken moederschapsrust

We moeten ervoor zorgen dat de stelsels voor werknemers, zelfstandigen en ambtenaren, waartussen vandaag nog vaak verschillen bestaan, meer naar elkaar toegroeien en dat verder wordt ingezet op harmonisering.

Gezinnen wachten op hun extra week geboorteverlof

De Gezinsbarometer van de Gezinsbond maakt duidelijk hoe zwaar gezinnen het vandaag hebben: 7 op de 10 rekenen op hulp om alles rond te krijgen.  Die hulp is er niet altijd. Daarom zijn er maatregelen nodig om gezinnen meer ademruimte te geven, en werk en gezin beter te combineren.