Door de beperking van de werkloosheidsuitkeringen in de tijd - wat voor alle duidelijkheid een goede zaak is - zullen vanaf januari gedurende 1,5 jaar ongeveer 184.000 mensen hun uitkering verliezen. Het spreekt vanzelf dat niet iedereen in die groep zomaar werk zal vinden en dat niet iedereen in die groep hetzelfde probleem heeft. Een oplossing op maat dringt zich dan ook op.
De afgelopen maanden bleek dat een deel van de werklozen die hun uitkering zullen verliezen mensen zijn die niet-toeleidbaar zijn. Eigenlijk een lelijk woord om aan te geven dat ze kampen met psychische, emotionele, medische of sociale problemen of een combinatie daarvan, waardoor zij niet kunnen werken. Voor hen is de situatie dringend en het is dus noodzakelijk dat wij hen perspectief bieden, bij voorkeur richting werk of activering. Daarom ook dat ik ministers Beenders en Vandenbroucke ondervroeg over de situatie.
De vragen die ik aan minister Beenders stelde (Personen met een handicap):
- Beschikt u over meer informatie over de onderliggende medische en sociale toestand van niet-toeleidbare werkzoekenden?
- Hoeveel van hen zouden gezien hun medische situatie in aanmerking komen voor een uitkering buiten de werkloosheid?
- Bent u op zoek naar een oplossing voor die doelgroep? Hoe ziet die oplossing er concreet uit?
- Kan die oplossing er ook al op heel korte termijn komen, aangezien de eerste groep al vanaf 1 januari 2026 uitstroomt?
- Wie zult u betrekken bij het uitwerken van een oplossing?
- Zult u samenwerken met de bevoegde welzijnsorganisaties?
De vragen die ik aan minister Vandenbroucke stelde (Sociale Zaken)
- Hoe kijkt u naar deze groep van niet-toeleidbaren?
- Welke oplossing komt er?
- Komt die er voor 1 januari, want dan zullen de eerste mensen hun werkloosheidsuitkering al verliezen?
Lees hier hun antwoord over de voorlopige stand van zaken. Ik hoop snel van hen te vernemen of er eindelijk een oplossing voor die groep komt, want het is niet langer vijf voor twaalf, maar ongeveer vijf over twaalf.
