Maria, een 66-jarige dame uit Antwerpen zorgt al bijna 47 jaar voor een aantal kindjes uit de buurt. Dankzij haar inzet, kunnen de ouders van deze kindjes met een gerust hart gaan werken of een opleiding volgen. Ze weten immers dat er goed voor hun kostbaarste bezit, hun kindje, zal gezorgd worden. Op 1 januari 2023 zal Maria met pensioen gaan. Het is met een dubbel gevoel, ze zal de kindjes heel erg missen, maar na 47 jaar dag in dag uit klaarstaan als onthaalmoeder, is het tijd om te gaan genieten van haar welverdiende rust.
Maar dan komt de koude douche. Volgens de huidige regeling zou zij een pensioen ontvangen van amper 822 euro per maand. De jaren die onthaalouders voor 2003 gewerkt hebben, tellen immers niet mee in de pensioenberekening. Het is pas in 2003 dat het sui generisstatuut voor onthaalouders in het leven werd geroepen waardoor onthaalouders ook sociale bijdragen konden betalen om zo pensioenrechten op te bouwen. Dit heeft als gevolg dat volgens de Pensioendienst Maria maar een loopbaan heeft van amper 28 jaar terwijl ze effectief 47 jaar gewerkt heeft. Ze voldoet zo niet eens aan de voorwaarden voor het minimumpensioen.
Maria is helaas niet de enige onthaalouder die hiermee geconfronteerd. Er zijn er duizenden.
Door het wetsvoorstel dat vandaag werd goedgekeurd in de voltallige vergadering van de Kamer, een wetvoorstel waar ik samen met Sophie Thémont (PS) het voortouw in nam, zal Maria en veel andere onthaalouders wel toegang krijgen tot het minimumpensioen. Concreet zal Maria 204 euro per maand meer ontvangen, met een totaal pensioenbedrag van 1.026 euro per maand. Deze wet zorgt er nl. voor dat de jaren die onthaalouders na 2003 werkten, zwaarder zullen meetellen voor de berekening van het aantal loopbaanjaren. Dit ter compensatie van de gewerkte jaren voor 2003 die niet meetellen in de pensioenberekening. Op deze manier zullen meer dan 6.000 onthaalouders die door de huidige regeling uit de boot zouden vallen, toegang krijgen tot het minimumpensioen.
Onthaalouders verdienen dan ook respect en dit niet alleen in woorden maar ook in daden. Ik ben tevreden dat we het pensioen van heel wat onthaalouders eindelijk kunnen verbeteren.
Ik wil graag mijn collega Sophie Thémont (PS) uitdrukkelijk bedanken om samen aan dit wetsvoorstel te werken.
Lees mijn wetsvoorstel hier.
Werknemers die door ziekte of medische klachten dreigen uit te vallen, moeten de mogelijkheid krijgen om tijdelijk minder te werken zonder meteen volledig uit de arbeidsmarkt te verdwijnen. Dit wil ik mogelijk maken met de arbeidsparticipatietoeslag (APT). Het proefproject met de APT zal op 1 januari 2027 van start gaan. Het wettelijk kader daarvoor wordt na het zomerreces aan de Kamer voorgelegd.
Vier op de tien Belgische ondernemingen slaagt er niet in om de wetgeving rond de re-integratie van langdurig zieken om te zetten in de praktijk. Ze geven aan dat aangepast werk voorzien in hun organisatie zo goed als onmogelijk is. Dat blijkt uit het verzuimonderzoek van welzijns- en preventiedienst Mensura. Slechts twaalf procent van de bedrijven kan een volwaardig ‘collectief re-integratiebeleid’ voorleggen.
Van werknemers die minder dan een jaar ziek zijn, maakt maar een tiende gebruik van de optie om deeltijds weer te gaan werken. Nochtans ligt daar de sleutel om niet langdurig uit te vallen.