Weduwen en weduwenaars die een overlevingspensioen ontvangen, mogen niet ontmoedigd worden om te blijven werken. Ze moeten opnieuw geïntegreerd worden op de arbeidsmarkt. Ik diende mijn wetsvoorstel opnieuw in dat het overlevingspensioen vlotter cumuleerbaar maakt met een inkomen uit arbeid.
Het weduwe- of weduwnaarspensioen is een pensioen dat wordt uitgekeerd aan de langstlevende partner in geval van overlijden van de echtgenoot of echtgenote. Het overlevingspensioen kan met de huidige wetgeving niet onbeperkt gecumuleerd worden met andere inkomsten. Deze beperking zorgt voor een armoede- en inactiviteitsval. Sommige weduwen gaan veel minder of stoppen zelfs met werken uit vrees om een deel van hun overlevingspensioen te verliezen. Daarom wil ik de regels nauwkeuriger maken door het invoeren van regels per inkomensschijf met gezinsmodulering.
Wanneer je uw partner verliest, verlies je niet alleen een deel van je gezin maar ook een deel van jouw toekomstplannen. Ook administratief en financieel komt men voor moeilijkheden te staan. De impact op je leven door zo’n verlies is immens. De draad terug oppakken vergt moed en wilskracht. Bijkomende obstakels, zoals het verlies van je inkomen, zouden daarom zoveel mogelijk weggewerkt moeten worden. Het is belangrijk dat mensen die een overlevingspensioen ontvangen en willen werken, dit ook effectief kunnen doen. Het is dan ook niet logisch dat langstlevende partners ontmoedigd worden om te werken terwijl ze het inkomen kunnen gebruiken want de kosten na een overlijden zijn niet min. Zo is er misschien de hypotheek die nog deels moet afbetaald worden. Naast de extra inkomsten die een baan geeft, kan werk een bepaalde structuur en houvast bieden. Het is ook zo dat langstlevenden vaak zelf arbeidsactief willen blijven. Bijkomend is het zo dat door minder of niet te werken, de langstlevenden minder of geen eigen rustpensioenrechten meer opbouwen.
cd&v is ervan overtuigd dat de grenzen voor de toegelaten arbeid opgetrokken moeten worden. Op die manier kunnen we vermijden dat mensen hun werkuren terugschroeven of helemaal stopzetten, puur omdat men anders een te groot deel van het overlevingspensioen zou verliezen.
Werknemers die door ziekte of medische klachten dreigen uit te vallen, moeten de mogelijkheid krijgen om tijdelijk minder te werken zonder meteen volledig uit de arbeidsmarkt te verdwijnen. Dit wil ik mogelijk maken met de arbeidsparticipatietoeslag (APT). Het proefproject met de APT zal op 1 januari 2027 van start gaan. Het wettelijk kader daarvoor wordt na het zomerreces aan de Kamer voorgelegd.
Vier op de tien Belgische ondernemingen slaagt er niet in om de wetgeving rond de re-integratie van langdurig zieken om te zetten in de praktijk. Ze geven aan dat aangepast werk voorzien in hun organisatie zo goed als onmogelijk is. Dat blijkt uit het verzuimonderzoek van welzijns- en preventiedienst Mensura. Slechts twaalf procent van de bedrijven kan een volwaardig ‘collectief re-integratiebeleid’ voorleggen.
Van werknemers die minder dan een jaar ziek zijn, maakt maar een tiende gebruik van de optie om deeltijds weer te gaan werken. Nochtans ligt daar de sleutel om niet langdurig uit te vallen.