Personen met een overlevingspensioen en jonger dan 65 jaar mogen momenteel niet veel bijverdienen, want dan vermindert hun pensioen. Dit is te streng. Voor personen met kinderen zijn deze regels onlangs al aangepast, zij mogen wel meer verdienen. Ik diende nu een nieuw wetsvoorstel in om dit ook aan te passen voor mensen zonder kinderen. Het doel is hen aan te moedigen te blijven werken.
Een overlevingspensioen is een uitkering die wordt gegeven aan nabestaanden wanneer hun partner overlijdt. Het doel is om financiële steun te bieden en hun welzijn te beschermen. Je kunt het overlevingspensioen combineren met een inkomen uit arbeid. Om in aanmerking te komen, moet je minstens 1 jaar getrouwd zijn en de minimumleeftijd hebben bereikt of al met pensioen zijn op het moment van overlijden. De hoogte van het overlevingspensioen hangt af van de loopbaan van je overleden partner en of deze op pensioen was op het moment van overlijden.
Als je niet aan de leeftijdsvoorwaarde voldoet om een overlevingspensioen te ontvangen, kun je wel een tijdelijke uitkering, de overgangsuitkering, krijgen als langstlevende huwelijkspartner.
Ik diende een nieuw wetsvoorstel in, waarin ik pleit om de regeling voor het toegestane beroepsinkomen voor personen jonger dan 65 jaar die alleen, zonder kinderen, van een of meerdere overlevingspensioenen leven, te verhogen. Dit kan mensen zonder kinderen stimuleren om actief te blijven deelnemen aan de arbeidsmarkt en de werkloosheidsval verminderen. Weduwen/weduwnaars van 65 jaar of ouder hebben meestal al een rustpensioen en kunnen doorgaans onbeperkt bijverdienen.
Lees hier hoeveel je momenteel mag bijverdienen.
Lees hier mijn vorig wetsvoorstel dat het overlevingspensioen beter cumuleerbaar maakt met een inkomen uit arbeid (dit werd onlangs gedeeltelijk gerealiseerd door de regering).
Werknemers die door ziekte of medische klachten dreigen uit te vallen, moeten de mogelijkheid krijgen om tijdelijk minder te werken zonder meteen volledig uit de arbeidsmarkt te verdwijnen. Dit wil ik mogelijk maken met de arbeidsparticipatietoeslag (APT). Het proefproject met de APT zal op 1 januari 2027 van start gaan. Het wettelijk kader daarvoor wordt na het zomerreces aan de Kamer voorgelegd.
Vier op de tien Belgische ondernemingen slaagt er niet in om de wetgeving rond de re-integratie van langdurig zieken om te zetten in de praktijk. Ze geven aan dat aangepast werk voorzien in hun organisatie zo goed als onmogelijk is. Dat blijkt uit het verzuimonderzoek van welzijns- en preventiedienst Mensura. Slechts twaalf procent van de bedrijven kan een volwaardig ‘collectief re-integratiebeleid’ voorleggen.
Van werknemers die minder dan een jaar ziek zijn, maakt maar een tiende gebruik van de optie om deeltijds weer te gaan werken. Nochtans ligt daar de sleutel om niet langdurig uit te vallen.