Buiten de eerste pensioenpijler - het wettelijke pensioen - bestaat er ook nog de tweede en derde pensioenpijler.
Tweede pensioenpijler
De tweede pensioenpijler is een extra pensioen bovenop het wettelijke pensioen, opgebouwd via je werkgever (bijvoorbeeld via groepsverzekeringen of pensioenfondsen). Werknemers kunnen worden aangesloten bij het pensioenplan van hun bedrijfssector of hun werkgever. Werknemers die geen of een laag aanvullend pensioen opbouwen bij hun bedrijfssector of hun werkgever, kunnen zelf voor een aanvullend pensioen sparen. Ook zelfstandigen kunnen op eigen initiatief aan pensioenopbouw doen.
Om een aanvullend pensioen op te bouwen, worden bijdragen gestort aan een pensioeninstelling. Dit is een verzekeringsonderneming of een pensioenfonds. Die belegt het geld en berekent de pensioenrechten van de aangeslotenen. Bij pensionering betaalt de pensioeninstelling het aanvullend pensioen uit: in één keer, als kapitaal, ofwel gespreid in de tijd, in renten.
De aanvullende pensioenen zijn gestoeld op een kapitalisatieprincipe. Werknemers sparen, en dat kapitaal groeit dankzij rendement. Via mijn resolutie wil ik ervoor zorgen dat iedereen recht krijgt op dit aanvullend pensioen, want dat is vandaag niet het geval.
Derde pensioenpijler
De derde pensioenpijler is het pensioensparen of langetermijnsparen. Het betreft het fiscaal gestimuleerde sparen dat iedereen op eigen initiatief kan doen bij een bank of een verzekeraar. Pensioensparen gebeurt via een pensioenspaarverzekering bij een verzekeringsonderneming of een pensioenspaarfonds bij een bank. Langetermijnsparen verloopt via een individuele levensverzekering.
Op dranken zoals thee, koffie of water geschonken aan voedselbanken moet er belasting betaald worden bij schenking aan bv. voedselbanken. Die producten kunnen ook vernietigd worden waardoor geen accijnzen verschuldigd worden. Gelet op de financiële kost voor de betrokken ondernemingen zullen deze eerder kiezen voor vernietiging dan voor schenking, ondanks de maatschappelijke meerwaarde van het laatste en de verspilling die hiermee gepaard gaat.
De extra week geboorteverlof moet niet alleen gelden voor elk kind geboren sinds 1 januari, ouders moeten ook één jaar de tijd krijgen om die week op te nemen. Dat vroeg ik vandaag in de plenaire zitting van de Kamer. Wat er vandaag op tafel ligt, maakt mij zorgen, want door de laattijdige uitvoering van de maatregel dreigen ouders die begin dit jaar een kindje kregen hun recht gedeeltelijk te verliezen.
Jaarlijks volg ik een dag stage bij een bedrijf. Vandaag deed ik dat bij De Vaeren.