Begin dit jaar werd het faillissement van Makro Cash & Carry Belgium uitgesproken door de Antwerpse ondermingsrechtbank. 1400 jobs zijn hierdoor verloren gegaan, dat maakt het faillissement van Makro momenteel een actueel en dramatisch onderwerp in België. Ik stelde over deze ontslagronde en het faillissement een parlementaire vraag aan Pierre-Yves Dermagne, minister van Economie en Werk.
Op 10 januari 2023 werd het faillissement uitgesproken en twee curatoren aangesteld om de verdere afhandeling te regelen. Naar schatting zullen 1.400 werknemers collectief ontslagen worden en zullen ze recht hebben op een opzegvergoeding. Echter, het is niet gemakkelijk voor oudere werknemers en langdurig zieken om opnieuw aan de slag te gaan.
Minister Dermagne geeft aan kwaad te zijn over deze situatie en vindt dat er maatregelen moeten genomen worden om te voorkomen dat een soortgelijk drama zich in de toekomst zou herhalen. Bij een faillissement, zoals in dit geval, zijn curatoren verantwoordelijk voor het uitbetalen van financiële verplichtingen aan ex-werknemers, zoals achterstallige salarissen, verlofdagen, bonussen en ontslagvergoedingen.
Minister Dermagne geeft aan dat er momenteel nog geen specifiek antwoord is op de vraag hoe die opzegvergoedingen zullen worden uitbetaald, maar het is voor hem wel duidelijk dat de curatoren de verantwoordelijkheid hebben om dit te regelen. Hierbij kunnen er twee pistes worden bewandeld. Ofwel zal men activa van de onderneming verkopen of overheidsmiddelen via het Fonds voor Sluiting van Ondernemingen aan moeten spreken.
Er is op dit moment geen specifiek sociaal plan voorzien voor werknemers, zoals 55-plussers en de langdurig zieken die na het collectieve ontslag niet meteen opnieuw aan de slag kunnen, maar de minister geeft aan dat er extra inspanningen worden geleverd om hen aan een nieuwe job te helpen. Het aantal werknemers dat opnieuw aan de slag is of niet, is momenteel nog niet bekend.
Lees de volledige vraag hier. (p. 3-7)
Werknemers die door ziekte of medische klachten dreigen uit te vallen, moeten de mogelijkheid krijgen om tijdelijk minder te werken zonder meteen volledig uit de arbeidsmarkt te verdwijnen. Dit wil ik mogelijk maken met de arbeidsparticipatietoeslag (APT). Het proefproject met de APT zal op 1 januari 2027 van start gaan. Het wettelijk kader daarvoor wordt na het zomerreces aan de Kamer voorgelegd.
Vier op de tien Belgische ondernemingen slaagt er niet in om de wetgeving rond de re-integratie van langdurig zieken om te zetten in de praktijk. Ze geven aan dat aangepast werk voorzien in hun organisatie zo goed als onmogelijk is. Dat blijkt uit het verzuimonderzoek van welzijns- en preventiedienst Mensura. Slechts twaalf procent van de bedrijven kan een volwaardig ‘collectief re-integratiebeleid’ voorleggen.
Van werknemers die minder dan een jaar ziek zijn, maakt maar een tiende gebruik van de optie om deeltijds weer te gaan werken. Nochtans ligt daar de sleutel om niet langdurig uit te vallen.