Ons land telt vandaag 526.000 mensen die langdurig ziek zijn, mensen die langer dan een jaar thuiszitten. Het zijn allemaal mensen die thuis zitten en dat kost de ziekteverzekering enorm veel geld.
De afstand tot werk is vaak zo groot bij langdurig zieken dat hen op een succesvolle manier terug aan het werk krijgen, vaak erg moeilijk is. Ik vraag daarom ook de invoering van een toeslag voor wie bij ziekte aan het werk wilt blijven op zijn eigen ritme en volgens zijn eigen mogelijkheden. Op die manier kunnen we vermijden dat mensen helemaal uitvallen en dan de lange weg naar voltijds werk moeten volgen.
Wie tijdens de loopbaan ziek wordt, moet daarvoor geen tweede keer worden gestraft bij het pensioen.
Jij kent wellicht ook mensen die nog bruisen van energie en graag zouden verder werken na hun pensioen. Steeds meer mensen willen en kunnen langer werken. Dat is trouwens goed voor hun pensioen, inkomen én voor de samenleving. Toch kan niet iedereen dat.
Afgelopen weken kregen duizenden mensen een brief in hun bus met de mededeling dat zij hun uitkering vanaf 1 januari 2026 zullen verliezen. Het valt te hopen dat het verliezen van die uitkering een impuls voor hen kan zijn om zich te laten begeleiden naar werk door de VDAB (Actiris of Forem in Brussel en Wallonië). Toch zal een deel van die mensen aankloppen voor een leefloon bij het OCMW, iets wat voor extra druk zal zorgen op die OCMW's (die vandaag al overbevraagd zijn).
Langdurige ziekte aanpakken? Ja. Maar wantrouwen naar huisartsen is niet de oplossing. Cd&v kiest voor begeleiding, fit notes en overleg met arbeidsartsen. Zo houden we mensen betrokken en verkleinen we de afstand tot de arbeidsmarkt. Een mens blijft een mens.
Volgens een recente studie van de Onafhankelijke Ziekenfondsen is het aantal zelfstandigen dat uitvalt door ziekte de afgelopen 6 jaar met 50% toegenomen. Ik stelde dan ook enkele oplossingen voor aan minister van Zelfstandigen Eléonore Simonet.
Ik was samen met collega-parlementslid Leentje Grillaert uitgenodigd op de studiedag "Plusouderschap en co-ouderschap in een Belgische en Europese context" in het Europees Parlement te Brussel. Waar ik het had over het steeds groter wordend aantal ouders dat het moeilijk heeft om "alle balletjes in de lucht te houden", zoals dat dan heet.
Moeders worden door werkgevers aanzien als minder ambitieus, minder flexibel, minder bereid om over te werken en vaker afwezig.
Vanaf 2026 treedt in België een belangrijke hervorming in werking: de werkloosheidsuitkering wordt beperkt tot een maximale duur van twee jaar. Deze maatregel, bedoeld om langdurige werkloosheid terug te dringen en mensen sneller te activeren, heeft echter ook ingrijpende sociale gevolgen. Naar schatting zullen 184.000 mensen op termijn hun uitkering verliezen. De federale regering verwacht dat ongeveer een derde van hen zich zal wenden tot het OCMW voor een leefloon.