Hiep, hiep, hoera! Exact 8 jaar geleden werd de EDC-kaart gelanceerd in ons land.
De EDC is een officiële kaart die de inclusie van personen met een handicap in cultuur, sport, mobiliteit en vrijetijdsbesteding bevordert. Zij dient als bewijs van de erkenning als persoon met een handicap. Zo kunnen personen met een handicap deze kaart tonen om voordelen te krijgen zoals verminderde ticketprijzen in musea, extra hulpmiddelen zoals een rolstoel of aangepast brochures. Een kort overzicht van de weg die de EDC-kaart heeft afgelegd van 2017 tot nu:
Eigenlijk werd het zaadje van de EDC-kaart al voor 2017 geplant, oorspronkelijk was het een pilootproject van de Europese Commissie in acht pilootlanden, waaronder België.
Donderdag 19 oktober 2017, op het museumplein in Brussel wordt de EDC-kaart officieel gelanceerd. Personen met een handicap kunnen voortaan gemakkelijker korting of andere voordelen krijgen voor cultuur, sport en vrijetijd.
Ik dien een resolutie in om de EDC
Mijn resolutie wordt in het parlement unaniem goedgekeurd.
Mensen die hun EDC-kaart meer dan één keer kwijt spelen kunnen eindelijk een duplicaat krijgen. Dit was vroeger niet zo, wat een absurde maatregel was, je eID kan je toch ook meermaals opnieuw aanvragen bij verlies of diefstal? Dankzij de getuigenis van Anouch (35) en mijn mijn vragen in commissie aan minister Rob Beenders konden we dit onrecht rechtzetten.
Ik blijf ijveren om de voorstellen uit mijn resolutie van 2022 volledig uit te voeren. Dat gaat dan over het inzetten op een bredere bekendmaking van de kaart d.m.v. een nieuwsbrief uit te sturen, het uitreiken van een EDC-prijs aan organisaties die uitzonderlijke inspanningen hebben gedaan om de eigen dienstverlening aan te passen enz. Ook zou het toepassingsgebied van de kaart op termijn moeten uitbreiden naar domeinen zoals onder andere de zorgsector, mobiliteit, hulpverlening en veiligheid, maar ook economie.
Ik heb een wetsvoorstel ingediend om het rouwverlof voor ouders die een kind verliezen flink uit te breiden. Eerder stond ik al aan de wieg van de verlenging van drie naar tien dagen, ik wil dat aantal nu verdubbelen naar twintig dagen. Mijn voorstel mikt op een gelijkschakeling voor alle statuten en betere bescherming bij stilgeboortes.
De wereld veranderen begint bij een kind. Geef jongeren een innerlijk kompas mee, leer ze patronen herkennen die leiden tot haat, geweld, genocide. Het zijn de woorden van prof. Dirk Roodzant tijdens de herdenkingsplechtigheid in de Kamer ter nagedachtenis van de slachtoffers van genocide. Die woorden blijven me bij, omdat het voorkomen van nieuwe massamoorden en het aandacht hebben voor genocides die vandaag plaatsvinden minstens even belangrijk is als het herdenken van genocides uit het verleden.
Er zijn in ons land veel minder mensen met een handicap aan het werk dan in onze buurlanden. De gemiddelde tewerkstellingsgraad van personen met een handicap in België bedroeg vorig jaar 45 procent. Ik heb een resolutie ingediend met concrete voorstellen om drempels weg te werken.