In het Terug-Naar-Werkfonds zit ondertussen maar liefst 26 miljoen euro ongebruikt. Dat blijkt uit cijfers die ik opvroeg bij minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke. Het fonds moet langdurig zieken via loopbaanbegeleiding helpen om opnieuw aan de slag te gaan. Maar op meer dan twee jaar tijd werd amper 4% van het beschikbare budget gebruikt. Tegelijk werd in diezelfde periode bij bijna 15.000 mensen door de werkgever medische overmacht ingeroepen: een groep die dus wel een beroep kan doen op het systeem om vlot een nieuwe job te vinden.
In de huidige budgettaire context moeten de beschikbare middelen beter ingezet worden om mensen te begeleiden naar werk. Het idee achter de Terug-Naar-werk voucher is goed. Wie door medische redenen zijn job verliest of langdurig uitvalt, moet snel en gericht ondersteund worden om opnieuw perspectief te krijgen. Maar we zien in de praktijk dat het systeem toch heel wat gebreken vertoont, waarvoor mijn partij graag oplossingen op tafel legt.
Het is duidelijk dat de huidige aanpak niet werkt. In april zat er nog 18 miljoen euro ongebruikt in het fonds. Einde oktober was dat al opgelopen tot 26 miljoen euro. Op amper enkele maanden tijd is dat bedrag dus fors gestegen. Dat terwijl het aantal langdurig zieken recordhoogtes bereikt. Nu nog hardnekkig beweren dat het systeem wel functioneert, zou het zonlicht ontkennen zijn. We mogen niet vergeten dat het doel was om een paar tienduizend mensen per jaar te bereiken. Daar zitten we nog héél ver vanaf. We zouden met het huidige budget nog ruim 14.000 mensen kunnen helpen, maar we laten hen nu in de kou staan. Als deze mensen wél de gepaste begeleiding zouden krijgen en zo doorstromen naar werk, dan bespaar je ook op de uitkeringen én zorg je voor meer inkomsten, want werkenden betalen belasting en sociale bijdragen.
Wie na maanden ziekte opnieuw perspectief ziet om aan het werk te gaan, moet die kans ook kunnen grijpen zonder op moeilijkheden te botsen. Tot anderhalve maand moeten wachten op een beslissing of vastlopen in een ingewikkelde aanvraagprocedure, dat zou niet mogen. En als je tijdens je traject opnieuw ziek wordt, mag je begeleidingstijd niet zomaar blijven wegtikken. Mensen die opnieuw willen werken, moeten we daarin ondersteunen en niet ontmoedigen. Het is hoog tijd dat de minister onze aanbevelingen omzet in concrete verbeteringen. Wie opnieuw aan de slag wil, moet daar ook alle kansen toe krijgen”,
Vandaag moet een langdurig zieke minstens één jaar afwezig zijn om de aanvraagprocedure te kunnen starten. Die termijn wordt gehalveerd tot zes maanden. Hoe sneller iemand zich aan het traject kan zetten, hoe beter. We weten dat de afstand tot de arbeidsmarkt enkel maar toeneemt naargelang men langer uit is. Dus is het logisch dat we die termijn nu inkorten. Het RIZIV evalueert momenteel de werking van het Terug-Naar-Werkfonds. Tegen het einde van het jaar zou deze evaluatie afgerond moeten zijn. Ik ben tevreden dat de minister bereid is mijn voorstellen tot verbetering mee te nemen in deze evaluatie. We kunnen het ons niet veroorloven langdurig zieken niet te begeleiden en aan de kant te laten staan. De tijd voor alle langdurig zieken dringt.
Lees hier het persbericht.
Lees hier het artikel in De Tijd.
Lees hier het artikel in De Morgen van 26/03/26.
Lees hier mijn schriftelijke vraag aan Frank Vandenbroucke van 08/10/2025.
Lees hier mijn mondelinge vraag aan Frank Vandenbroucke van 12/11/2025.
Lees hier mijn tussenkomst bij de bespreking van de Beleidsnota Sociale Zaken op 26/02/2026.
Elke maand kloppen meer dan 200.000 mensen aan bij de voedselbank, goed voor 100 ton voedsels. Trieste cijfers, die wijzen op de toegenomen armoede. Ik bezocht de voedselbank in Antwerpen, luisterde naar hun bekommernissen en besprak mijn wetsvoorstellen om armoede te helpen bestrijden. Een dikke pluim voor de 35 vrijwiligers!
Via de Ombudsman voor Pensioenen vernam ik dat er zich een probleem voordoet met de nieuwe pensioenlijn en ook over de verstrenging van de IGO stelde ik een vraag.
De inkomensgarantie voor ouderen (IGO) is er voor mensen die met een te laag of geen pensioen moeten rondkomen. Toch krijgen mensen die eerst hun spaargeld gebruiken om de kosten voor hun dagelijks leven te betalen, soms jarenlang geen recht op die steun. Via mijn wetsvoorstel wil ik dit verhelpen.