Tijdens de Commissie Sociale Zaken en Werk streed half januari opnieuw tegen menstruatiearmoede en voor flexibelere mantelzorg. Nu de adviezen van o.a. Vrouwenraad, BruZelle en Gezinsbond binnen zijn, is het tijd om mijn amendementen op tafel te leggen.
Een volgende stap in twee belangrijke dossiers is gezet: mijn resolutie rond menstruatiearmoede en mijn wetsvoorstel rond verbetering mantelzorg. Voor die laatste wil ik vooral een flexibelere regeling voor de mantelzorger. Zo vraag ik om mantelzorg te kunnen opnemen in weken i.p.v. maanden. En om de erkenning van mantelzorger over twee jaar te laten lopen, zodat je niet na een jaar weer door een administratieve mallenmolen hoeft. Ook vraag ik om mantelzorg toe te staan als de persoon voor wie je zorgt enkele dagen per week in een residentiële instelling verblijft.
Wat mijn resolutie rond menstruatiearmoede betreft vraag ik extra middelen voor de OCMW's via aanvullende steun en apothekers om menstruatiemiddelen te voorzien. En hef alsjeblieft geen taksen meer op menstruatieproducten. Ook is er behoefte aan een grootschaliger onderzoek naar bijvoorbeeld het verband tussen het verstrekken van menstruatieproducten en een daling van het verzuim op school of werk. Bovendien zie ik een noodzaak aan sensibilisering en educatie rondom menstruatiearmoede, met duurzame en langdurige projecten. En tot slot moeten we vooral loskomen van die menstruatieschaamte.
De toelichting in de commissie vind je hier.
Werknemers die door ziekte of medische klachten dreigen uit te vallen, moeten de mogelijkheid krijgen om tijdelijk minder te werken zonder meteen volledig uit de arbeidsmarkt te verdwijnen. Dit wil ik mogelijk maken met de arbeidsparticipatietoeslag (APT). Het proefproject met de APT zal op 1 januari 2027 van start gaan. Het wettelijk kader daarvoor wordt na het zomerreces aan de Kamer voorgelegd.
Vier op de tien Belgische ondernemingen slaagt er niet in om de wetgeving rond de re-integratie van langdurig zieken om te zetten in de praktijk. Ze geven aan dat aangepast werk voorzien in hun organisatie zo goed als onmogelijk is. Dat blijkt uit het verzuimonderzoek van welzijns- en preventiedienst Mensura. Slechts twaalf procent van de bedrijven kan een volwaardig ‘collectief re-integratiebeleid’ voorleggen.
Van werknemers die minder dan een jaar ziek zijn, maakt maar een tiende gebruik van de optie om deeltijds weer te gaan werken. Nochtans ligt daar de sleutel om niet langdurig uit te vallen.