Wat is de EDC of Europese handicapkaart?
De Europese handicapkaart vergemakkelijkt de toegang van personen met een handicap tot cultuur, sport en vrijetijdsbesteding. De kaart biedt je ook specifieke toegangstarieven bij culturele activiteiten, vrijetijdsbesteding en sport. In België wordt deze kaart al door 600 organisaties en 124 gemeentebesturen erkent.
De minister liet mij weten dat ze tegen het einde van 2022 een nieuwe website wil lanceren. Daar zal zowel praktische informatie op staan, zoals de procedure om de EDC-kaart te verkrijgen; als informatie over de hulp en de voordelen die elke organisatie en elk gemeentebestuur aanbiedt.
Daarnaast wordt er tegen het einde van dit jaar een bewustmakingscampagne over de EDC-kaart gestart voor personen met een handicap.
Tot slot worden ook de mogelijkheden geanalyseerd om de EDC-kaart uit te breiden naar bijvoorbeeld vervoer en de kaart automatisch te vernieuwen zodat men niet zonder kaart komt te zitten.
De Europese Commissie zal tegen eind 2023, een Europese handicapkaart voorstellen voor alle EU-landen. Momenteel kan de kaart maar in 8 landen binnen de EU gebruikt worden. Verder zal tijdens het Europees voorzitterschap van België in de Raad van Ministers (Januari 2024 - Juni 2024), ons land de uitwerking van de EDC-kaart bovenaan de Europese agenda plaatsen. Daarnaast werkt mijn collega Cindy Franssen (CD&V) ook hard door in het Europees Parlement, om van de EDC-kaart op Europees niveau een succesverhaal te maken.
Tot slot is de Europese Commissie momenteel bezig met een grootschalige bevraging. Iedere persoon of organisatie kan input/feedback geven over de verdere ontwikkeling en afstemming van de EDC. De bevraging loopt af op 21 december en die vind je hier terug.
In juni 2022 diende ik een resolutie in over een verdere uitbreiding en bredere bekendmaking van de EDC-kaart. Deze werd unaniem goedgekeurd. Momenteel kan men de EDC-kaart alleen maar gebruiken in de cultuur-, sport-, en vrijetijdssector. Maar ik vind dat dit ook moet uitgebreid worden naar mobiliteit/vervoer en bij het contact met zorg-, hulp- en veiligheidsdiensten.
Verder moeten we de inclusie van personen met een handicap in ons land op alle mogelijke vlakken bevorderen. De handelaars en de horeca-uitbaters kunnen aan de EDC ook bepaalde voordelen koppelen, zoals het niet hoeven aanschuiven in de wachtrij. Dergelijke maatregelen bevorderen de integratie van personen met een handicap in onze maatschappij.
Ten slotte vind ik dat de EDC ook automatisch moet toegekend worden of dat iedereen op z’n minst de mogelijkheid krijgt om informatie in te winnen over de EDC.
De beleidsnota van de Minister over personen met een handicap vind je hier terug. (Zie p. 51-62)
Werknemers die door ziekte of medische klachten dreigen uit te vallen, moeten de mogelijkheid krijgen om tijdelijk minder te werken zonder meteen volledig uit de arbeidsmarkt te verdwijnen. Dit wil ik mogelijk maken met de arbeidsparticipatietoeslag (APT). Het proefproject met de APT zal op 1 januari 2027 van start gaan. Het wettelijk kader daarvoor wordt na het zomerreces aan de Kamer voorgelegd.
Vier op de tien Belgische ondernemingen slaagt er niet in om de wetgeving rond de re-integratie van langdurig zieken om te zetten in de praktijk. Ze geven aan dat aangepast werk voorzien in hun organisatie zo goed als onmogelijk is. Dat blijkt uit het verzuimonderzoek van welzijns- en preventiedienst Mensura. Slechts twaalf procent van de bedrijven kan een volwaardig ‘collectief re-integratiebeleid’ voorleggen.
Van werknemers die minder dan een jaar ziek zijn, maakt maar een tiende gebruik van de optie om deeltijds weer te gaan werken. Nochtans ligt daar de sleutel om niet langdurig uit te vallen.