Het parlement heeft de resolutie om de European Disability Card (EDC) verder uit te rollen unaniem aangenomen. Lees hieronder mijn integrale tussenkomst bij de stemming van dit voorstel.

Naar de film gaan, genieten van een mooi concert, een bezoekje brengen aan het stedelijk zwembad, … Het is voor ons de normaalste zaak van de wereld om dit te doen op een moment dat voor ons uitkomt. Voor mensen met een handicap is dit vaak een moeilijke opdracht die ze minutieus moeten plannen. Hoe geraak ik daar? Kan ik gebruikmaken van een rolstoel? Is de zaal toegankelijk? Kan ik een begeleider meebrengen? Zal ik opnieuw moeten uitleggen welke handicap ik heb? Daarnaast ervaren personen met een beperking ook vaak vooroordelen en discriminatie wanneer ze aan activiteiten deelnemen en in de samenleving participeren.

 

De European Disability Card brengt soelaas. De kaart werd in 2017 in ons land geïntroduceerd en bevordert de inclusie van personen met een handicap in cultuur, sport en vrijetijdsbesteding doordat op vertoon van die kaart ook allerlei voordelen of begeleidende maatregelen kunnen toegekend worden. De EDC dient als bewijs van de erkenning als persoon met een handicap. Lokale besturen en organisaties die deze kaart erkennen, kiezen zelf welke voordelen of ondersteuning ze aan de EDC koppelen zoals verminderde ticketprijzen in musea, extra hulpmiddelen zoals een rolstoel of aangepaste brochures en aangepaste dienstverlening. Behalve in België, kan de kaart ook worden gebruikt in 7 andere EU-landen zoals Italië, Finland, Malta, Cyprus, Estland, Malta, Roemenië en Slovenië. En het is ook de bedoeling om het gebruik ervan op termijn uit te breiden naar alle lidstaten.  De Europese handicapkaart is een belangrijk instrument waarmee we de maatschappelijke drempels voor personen met een beperking verder kunnen wegwerken.

 

De EDC kampt echter met groeipijnen en heeft nog ontzettend veel onbenut potentieel. Vandaag is de Europese handicapkaart nog onvoldoende gekend, zowel bij personen met een handicap als bij de dienstverleners. Slechts 1 op 7 personen met een erkende handicap in ons land bezit de kaart en ook de organisaties waarbij men hiermee terecht kan zijn beperkt. Het gaat om 642 dienstverleners en slechts 12% van alle Belgische gemeenten die de EDC aanvaarden. Ook de dienstverlening laat vandaag nog de wensen over. De doelstelling van mijn resolutie is dan ook drievoudig:

  • De EDC breder kenbaar maken bij zowel personen met een handicap als bij de lokale besturen en organisaties. Dit kan o.a. door uitgebreide en gerichte informatiecampagnes te voeren, een QR-code aan de kaart toe te voegen, een toegankelijke en duidelijke website te lanceren en samenwerkingen op te zetten met relevante partners (bv. VVSG, NHRPH,…).
  • De uitrol van de European Disability Card in andere domeinen zoals mobiliteit, hulpdiensten, veiligheid en economie. Ook in deze sectoren kan de kaart als hefboom dienen voor meer inclusie en de participatie van personen met een handicap. Daarnaast kunnen handelaars en horeca-uitbaters voordelen koppelen aan de EDC die de integratie van personen met een handicap bevorderen, zoals het niet hoeven aanschuiven in een wachtrij, toegang tot het toilet, enz.
  • De EDC makkelijker kunnen aanvragen door bv. de ziekenfondsen, gemeentediensten en OCMW’s in te schakelen. Er moet verder worden onderzocht of het mogelijk is om de EDC automatisch toe te kennen aan wie daar recht op heeft of dat deze mensen op zijn minst op de hoogte worden gebracht van de mogelijkheid om de EDC op een eenvoudige manier aan te vragen.

 

Collega’s, de  EDC helpt personen met een handicap om als volwaardige burgers te participeren in de maatschappij en moedigt hen aan om gebruik te maken van diensten in de vrijetijdsbesteding en in de cultuur- en sportsector. Een verdere uitrol van de EDC kan dit effect alleen maar versterken. Ik ben dan ook tevreden dat we vandaag over dit voorstel kunnen stemmen dat een extra bouwsteen kan zijn voor een inclusieve samenleving.

 

Ik wil dan ook graag de collega’s van de meerderheid bedanken voor hun steun en om het voorstel mee te steunen en te ondertekenen. Ik dank ook de collega’s van de oppositie voor de constructieve samenwerking en steun aan  dit voorstel. Een bijzonder woord van dank ook voor de vele organisaties op het terrein zoals de Nationale Hoge Raad voor Personen met een Handicap, Lava vzw, Handicap & Samenleven, …  voor hun waardevolle input en adviezen.

 

Ik hoop dat de regering dit voorstel zal vastpakken en snel uitvoering zal geven aan deze aanbevelingen. Ik dank u.

Lees hier ook het persbericht.