Onlangs diende ik mijn resolutie opnieuw in om een inclusiever arbeidsmarktbeleid te voeren met een volwaardige plek voor wie een arbeidshandicap heeft. Heel wat personen met een handicap kunnen en willen werken maar worden geconfronteerd met discriminatie en moeilijk te overwinnen drempels. België behoort met een disability employment gap (kloof tussen tewerkstellingsgraad van de actieve bevolking in het algemeen en tewerkstellingsgraad van de actieve bevolking met een lichte en/of zware tewerkstellingsbeperking) van 35,3% op Europees niveau tot de slechtste leerlingen van de klas. Alleen Kroatië en Ierland doen nog slechter. Het EU-gemiddelde ligt op 21,4%.In mijn resolutie stel ik zowel voor de overheid, reguliere arbeidsmarkt als zelfstandigen maatregelen voor die deze cijfers moeten opkrikken.
Lees hier mijn resolutie.
Werknemers die door ziekte of medische klachten dreigen uit te vallen, moeten de mogelijkheid krijgen om tijdelijk minder te werken zonder meteen volledig uit de arbeidsmarkt te verdwijnen. Dit wil ik mogelijk maken met de arbeidsparticipatietoeslag (APT). Het proefproject met de APT zal op 1 januari 2027 van start gaan. Het wettelijk kader daarvoor wordt na het zomerreces aan de Kamer voorgelegd.
Vier op de tien Belgische ondernemingen slaagt er niet in om de wetgeving rond de re-integratie van langdurig zieken om te zetten in de praktijk. Ze geven aan dat aangepast werk voorzien in hun organisatie zo goed als onmogelijk is. Dat blijkt uit het verzuimonderzoek van welzijns- en preventiedienst Mensura. Slechts twaalf procent van de bedrijven kan een volwaardig ‘collectief re-integratiebeleid’ voorleggen.
Van werknemers die minder dan een jaar ziek zijn, maakt maar een tiende gebruik van de optie om deeltijds weer te gaan werken. Nochtans ligt daar de sleutel om niet langdurig uit te vallen.