Ik riep de bevoegde ministers van de verschillende niveaus op tot overleg over de niet-toeleidbaren. Men moet stoppen met het doorschuiven van de hete aardappel van minister naar minister. Alleen met een gecoördineerde aanpak kan men deze mensen correct screenen en begeleiden: een ziekte-uitkering voor wie ziek is, de juiste uitkering voor personen met een handicap, of tewerkstelling via de sociale economie.
Het probleem van de niet-toeleidbaren is een punt waar ik al maanden op hamer en waarover ik in de voorbije maanden ook aan verschillende bevoegde ministers in het Parlement vragen heb gesteld. Ik had daarbij ook het concrete voorstel gelanceerd om die mensen beter te begeleiden en toe te leiden.
Sommige mensen zullen bij het OCMW aankloppen, maar anderen zullen dat niet doen, bijvoorbeeld omdat ze een partner hebben met een inkomen. Er zijn ook mensen die een ziekte hebben waardoor ze niet kunnen werken en die eigenlijk al eerder in de ziekte-uitkering hadden moeten terechtkomen. Ik ken bovendien voorbeelden van mensen die eigenlijk nooit in de werkloosheid hadden mogen zitten, maar er toch in zaten en daar nu de dupe van zijn.
Andere mensen beschikten zelfs over een attest waarmee ze konden worden erkend als persoon met een handicap, maar zaten toch in de werkloosheid. Op zich was het dus al niet goed dat een aantal mensen zich in een verkeerd statuut bevond, maar de vraag is nu of die mensen de weg zullen vinden.
Mijn vraag is dan ook of er kan worden afgestemd tussen de federale en de Vlaamse en andere ministers bevoegd voor Werk om de overdracht van niet-toeleidbare personen goed te organiseren. We kunnen ons immers niet permitteren dat een hele groep mensen aan de kant wordt gezet, nergens wordt opgevangen en uiteindelijk ook niet op de arbeidsmarkt terechtkomt. Dat zou een verlies zijn voor de arbeidsmarkt en voor onze samenleving. We moeten met die groep dus ook iets doen. Met de juiste begeleiding kunnen die mensen wellicht, misschien niet onmiddellijk maar wel op middellange termijn, nog geactiveerd worden naar werk, naar de sociale economie of desnoods naar vrijwilligerswerk. We mogen hen niet aan hun lot overlaten.
Lees hier het verslag van het debat in de commissie Sociale Zaken.
Ik maande minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (Vooruit) aan snel werk te maken van de extra week geboorteverlof waarover de regering het eens is geraakt. Vandenbroucke wil voor de zomer een voorstel aan de ministerraad voorleggen.
Soms kom je op een punt in je carrière waarop je het perspectief verliest, je ontslagen wordt of gewoon nood hebt aan iets anders. Het is dan niet altijd gemakkelijk om terug recht te krabbelen en te beslissen wat je wil gaan doen. Gelukkig bestaat er ondersteuning vanuit de overheid zodat je er niet alleen voor staat.
De pensioenhervorming is een feit. Essentieel is dat niet alleen gewerkte jaren meetellen voor je pensioen, maar ook periodes van zorg en kwetsbaarheid. Zo wordt iedereen die ziek is geweest of gezorgd heeft voor een ander, daarvoor niet gestraft op het einde van de rit.