Ik ging samen met Samana op bezoek bij Lies uit Hasselt, zij is één van de 2 miljoen mantelzorgers in Vlaanderen die zorg dragen voor een kind, een familielid of een buur die hulpbehoevend is. Lees en bekijk haar volledige getuigenis hieronder.
Lies: "Sinds zijn geboorte zorg ik voor mijn zoon en dat is geen evidentie geweest. Hij is ondertussen al 33 keer geopereerd en hij heeft dagelijkse verzorging nodig. Dus ik ben gestopt met werken. Ik heb zorgverlof genomen, dat voor hem verdubbeld is omdat hij een handicap heeft, maar dat was niet genoeg. In 2018 is hij vier maanden in het ziekenhuis geweest, en in 2023 van juli tot eind oktober in UZ Leuven. Ik heb dan ook nog een dochter hier, dus dat was constant op en af. Maar tijd om te werken zat er dan niet meer in. Dat was heel moeilijk." Bekijk haar getuigenis hier.
Tegen Lies en alle andere mantelzorgers wil ik zeggen: dank je wel. Maar het de getuigenis van Lies laat ons zien dat alleen dank u zeggen niet voldoende is. Mantelzorgers verdienen ons respect en onze steun elke dag opnieuw. En daarom wil ik ook dat zij langer erkend worden en dat ze gemakkelijker en flexibeler mantelzorgverlof kunnen opnemen. Het flexibeler kunnen opnemen van mantelzorgverlof zou de combinatie werk en zorg draaglijker maken. Daar werk ik aan in het parlement. Want mensen die zorg dragen, verdienen alle steun.
Maar ook verenigingen zoals Samana wil ik bedanken. Door mee te ijveren voor een flexibelere opname van het mantelzorgverlof proberen ze ook de belangen van de mantelzorgers te behartigen. Ilse van Samana bracht mij in contact met Lies en ondersteunt met Samana ook mantelzorgers door mantelzorgers zo goed mogelijk te informeren. En dat is een goede zaak want er is nood aan meer sensibilisering en informatie rond mantelzorg(verlof). Ook bieden ze cursussen en infosessies aan om in te zetten op de veerkracht van mantelzorgers. Bekijk mijn gesprek met Ilse hier.
Werknemers die door ziekte of medische klachten dreigen uit te vallen, moeten de mogelijkheid krijgen om tijdelijk minder te werken zonder meteen volledig uit de arbeidsmarkt te verdwijnen. Dit wil ik mogelijk maken met de arbeidsparticipatietoeslag (APT). Het proefproject met de APT zal op 1 januari 2027 van start gaan. Het wettelijk kader daarvoor wordt na het zomerreces aan de Kamer voorgelegd.
Vier op de tien Belgische ondernemingen slaagt er niet in om de wetgeving rond de re-integratie van langdurig zieken om te zetten in de praktijk. Ze geven aan dat aangepast werk voorzien in hun organisatie zo goed als onmogelijk is. Dat blijkt uit het verzuimonderzoek van welzijns- en preventiedienst Mensura. Slechts twaalf procent van de bedrijven kan een volwaardig ‘collectief re-integratiebeleid’ voorleggen.
Van werknemers die minder dan een jaar ziek zijn, maakt maar een tiende gebruik van de optie om deeltijds weer te gaan werken. Nochtans ligt daar de sleutel om niet langdurig uit te vallen.