De laatste begroting lag afgelopen gemeenteraad in Antwerpen op tafel. Een goed moment om de balans op te maken voor de realisaties van het Antwerpse stadsbestuur. En die balans is volgens ons, oppositiepartij cd&v, helaas te mager. Hoewel we konden samen werken rond daklozentellingen en rolstoeldeelfietsen, hadden we graag gezien dat er méér werd geluisterd naar onze voorstellen. Het is pas in tijden van crisis dat een bestuur wordt uitgedaagd om keuzes te maken. Langzaam werd duidelijk dat dit niet altijd keuzes waren die wij zouden maken.
"Na zes jaar kunnen we terugblikken en moeten we zeggen: is dit het dan? Veel groener, verkeersveiliger, properder, betaalbaarder, hechter, is onze stad niet geworden. Na zes jaar bestuur kan een jong gezin niet zeggen dat ze gemakkelijker een betaalbare woning vinden. Na zes jaar bestuur kan een fietsmama bezwaarlijk zeggen dat ze haar kind veiliger naar school kan brengen. Na zes jaar bestuur laveren senioren nog steeds door opengebroken straten of straten die er vaak vuil bij liggen. Elk jaar vroegen we jullie wat dit bestuur deed en doet om mensen en organisaties zo goed mogelijk te wapenen tegen de problemen die op hen afkomen. We zagen en zien dat er veel kansen zijn bleven liggen. En we stellen jaar na jaar vast dat er niet wordt bijgestuurd. Ook nu zien we geen grote verschuivingen. We zien een grote inzet voor investeringen maar te weinig voor cultuur, jeugd, … Waarom niet extra investeren in een meer en nabije dienstverlening? Kortom, dit bestuur investeert dus wel, maar verbindt niet. Er is cement tussen de stenen gestoken, maar niet tussen de mensen. Het perspectief voor een groenere, mobielere, verkeersveiligere, properdere stad dat werd geschetst aan het begin van de legislatuur, zien we toch niet. Ook niet in deze laatste begroting. En dus zullen we die ook niet goedkeuren."
Lees meer op GvA
De gehele tussenkomst vind je op: cd&v Antwerpen
Of luister mijn uiteenzetting rond de begroting via deze link 1u50min ver tijdens de gemeenteraad.
Ik heb een wetsvoorstel ingediend om het rouwverlof voor ouders die een kind verliezen flink uit te breiden. Eerder stond ik al aan de wieg van de verlenging van drie naar tien dagen, ik wil dat aantal nu verdubbelen naar twintig dagen. Mijn voorstel mikt op een gelijkschakeling voor alle statuten en betere bescherming bij stilgeboortes.
De wereld veranderen begint bij een kind. Geef jongeren een innerlijk kompas mee, leer ze patronen herkennen die leiden tot haat, geweld, genocide. Het zijn de woorden van prof. Dirk Roodzant tijdens de herdenkingsplechtigheid in de Kamer ter nagedachtenis van de slachtoffers van genocide. Die woorden blijven me bij, omdat het voorkomen van nieuwe massamoorden en het aandacht hebben voor genocides die vandaag plaatsvinden minstens even belangrijk is als het herdenken van genocides uit het verleden.
Er zijn in ons land veel minder mensen met een handicap aan het werk dan in onze buurlanden. De gemiddelde tewerkstellingsgraad van personen met een handicap in België bedroeg vorig jaar 45 procent. Ik heb een resolutie ingediend met concrete voorstellen om drempels weg te werken.