Een gebrek aan transparantie is één van de grootste oorzaken van de loonkloof tussen mannen en vrouwen.
Vandaag is het nog altijd zo dat er een loonkloof is in de privésector. Ik ondervroeg minister David Clarinval over de korte- en langetermijnacties die hij wil nemen voor meer loontransparantie en gendergelijkheid. De minister gaf mij een heel compleet antwoord waarmee ik zeer tevreden ben. Vanuit cd&v hebben wij in het verleden via wetsvoorstellen (die ondertussen wet zijn geworden) altijd gewogen op deze problematiek en geijverd voor meer gelijkheid tussen mannen en vrouwen.
Europa
Ook de EU wil het beginsel 'gelijk loon voor gelijk werk voor mannen en vrouwen' versterken via nieuwe maatregelen over loontransparantie. Ons land zal die maatregelen ook moeten uitvoeren tegen midden 2026, zo moeten vrouwen (én mannen vice versa) het recht hebben om te weten of ze hetzelfde loon krijgen als hun mannelijke collega's die hetzelfde werk doen. Indien dit niet het geval is moeten zij het recht hebben dit aan te kaarten bij hun werkgever. Ik kijk ernaar uit om te zien hoe de concrete implementatie er gaat uitzien. De nieuwe regels moeten de loondiscriminatie tussen mannen en vrouwen helpen wegwerken en de loonkloof* helpen dichten. Die loonkloof leidt op termijn overigens ook tot een pensioenkloof (27,6% in 2023), een hoger loon zorgt immers ook voor een hoger pensioen. Bij het omzetten van die Europese richtlijn in wetgeving moeten we voorbouwen op wat wij in België al gedaan hebben.
* loonkloof = verschil in gemiddeld bruto uurloon tussen vrouwen en mannen
Werknemers die door ziekte of medische klachten dreigen uit te vallen, moeten de mogelijkheid krijgen om tijdelijk minder te werken zonder meteen volledig uit de arbeidsmarkt te verdwijnen. Dit wil ik mogelijk maken met de arbeidsparticipatietoeslag (APT). Het proefproject met de APT zal op 1 januari 2027 van start gaan. Het wettelijk kader daarvoor wordt na het zomerreces aan de Kamer voorgelegd.
Vier op de tien Belgische ondernemingen slaagt er niet in om de wetgeving rond de re-integratie van langdurig zieken om te zetten in de praktijk. Ze geven aan dat aangepast werk voorzien in hun organisatie zo goed als onmogelijk is. Dat blijkt uit het verzuimonderzoek van welzijns- en preventiedienst Mensura. Slechts twaalf procent van de bedrijven kan een volwaardig ‘collectief re-integratiebeleid’ voorleggen.
Van werknemers die minder dan een jaar ziek zijn, maakt maar een tiende gebruik van de optie om deeltijds weer te gaan werken. Nochtans ligt daar de sleutel om niet langdurig uit te vallen.