Tijdens de Antwerpse gemeenteraad stelde ik de vraag hoe het zo ver kon komen dat kickboksclub ASA Namsaknoi op straat staat? De erkende sportvereniging zwerft al jaren rond maar de 100 leden hebben nu letterlijk geen dak meer boven hun hoofd. Voorlopig is er een tijdelijke oplossing maar op lange termijn otnbreekt perspectief.
Zaterdag 2 december trainden ze een laatste keer in een locatie van Kras Noord. Maar daar kwam ook weer een einde aan en de club staat nu letterlijk op straat. Zo dreigen een grote groep jongeren hun sport te moeten opgeven. Jongeren die daar tot vier keer per week komen en die uitlaatklep echt nodig hebben.
De begeleiders zijn ook bijzonder ongerust dat hun pupillen nu geen regelmaat meer zullen hebben en terug op straat gaan rondhangen. Bijzonder jammer want de club biedt naast het sportieve luik ook verschillende randactiviteiten aan voor jongeren en volwassenen. Ze gaan hun trainingen voorlopig aanbieden vanuit een school in Merksem. Maar vanaf de zomervakantie moeten ze opnieuw op zoek naar ene oplossing.
Hoe is het zo ver kunnen komen?
Daarom vroeg ik tijdens de gemeenteraad of er ooit gezocht werd naar een oplossing voor hun huisvesting? Is er voor sportverenigingen eigenlijk voldoende infrastructuur?
Lees meer op gva en facebookpagina van de club
Ik maande minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (Vooruit) aan snel werk te maken van de extra week geboorteverlof waarover de regering het eens is geraakt. Vandenbroucke wil voor de zomer een voorstel aan de ministerraad voorleggen.
Soms kom je op een punt in je carrière waarop je het perspectief verliest, je ontslagen wordt of gewoon nood hebt aan iets anders. Het is dan niet altijd gemakkelijk om terug recht te krabbelen en te beslissen wat je wil gaan doen. Gelukkig bestaat er ondersteuning vanuit de overheid zodat je er niet alleen voor staat.
De pensioenhervorming is een feit. Essentieel is dat niet alleen gewerkte jaren meetellen voor je pensioen, maar ook periodes van zorg en kwetsbaarheid. Zo wordt iedereen die ziek is geweest of gezorgd heeft voor een ander, daarvoor niet gestraft op het einde van de rit.