Het wetsontwerp van staatssecretaris voor Asiel en Migratie Maggie De Block (Open Vld) en ministers van Buitenlandse Zaken en Justitie Didier Reynders (MR) en Annemie Turtelboom (Open Vld) bevat een forse verhoging van de in 2006 vastgelegde strafbepaling voor schijnhuwelijken.

In plaats van drie maanden kan iedere schuldige nu drie tot vijf jaar celstraf krijgen. In geval van verzwarende omstandigheden worden de geldboetes vertienvoudigd tot maximaal 5.000 euro. Ook het schijnsamenwonen wordt gedefinieerd, zodat dat fenomeen op dezelfde manier bestraft kan worden als het schijnhuwelijk.

De wet ontwart ook de aanslepende procedures die in veel gevallen een vervolging van de schuldigen verhinderen. De strafrechter zal dankzij de nieuwe wet zelf schijnhuwelijken kunnen ontbinden. Huwelijksaanvragen moeten ook sneller, in maximaal acht maanden, afgehandeld worden.

Apart verhoord

In 2012 onderzocht de Dienst Vreemdelingenzaken 9.064 mogelijke schijnhuwelijken. Het vaakst waren Marokkanen, Turken en Algerijnen betrokken.

In Antwerpen, waar de problematiek erg leeft, werd in 2011 een derde van de onderzochte dossiers afgekeurd. Meestal ging het om zogenaamde 'mariages gris'. Dat zijn schijnhuwelijken waarbij de Belgische partij bedot wordt. Minder frequent zijn 'mariages blancs', waarbij beide partijen op de hoogte zijn van het bedrog.

Van alle aangiften worden alleen diegene gecontroleerd waarbij een van de partners geen of alleen tijdelijke verblijfspapieren kan voorleggen. "Bij de aangifte zelf wordt al veel duidelijk. Bijvoorbeeld dat de partners niet dezelfde taal spreken of dat ze elkaar nog nooit gezien hebben", zegt Cindy Bouw van de Antwerpse cel Schijn- en afgedwongen huwelijken. In zulke gevallen worden beide partners apart verhoord. Dat levert soms snelle resultaten op. "Sommigen biechten meteen op dat ze niet achter het huwelijk staan. Dat kunnen meisjes zijn die gedwongen worden door hun ouders, of prostituees die door mensensmokkelaars zijn binnengehaald. Bij interviews waar totaal verschillende verhalen worden verteld, of die opvallend gedetailleerd en gelijkend zijn, verwijzen we het dossier door naar het parket." En ook: wanneer er geld op tafel wordt gelegd. In een klein aantal gevallen wordt er tijdens de interviews ook gedreigd.

Naar schatting één op de twee koppels die een negatief advies van het parket krijgen, ondernemen gerechtelijke stappen. "In de rechtbank blijkt soms dat het wel degelijk om een schijnhuwelijk ging, maar dat de partners door de jarenlange procedure echt verliefd zijn geworden."

DM, SEAN WILLE ■

"Het zou niet eerlijk zijn om de huidige bestuursploeg de volle lading te geven, nu blijkt dat men toen niet strikt de wet naleefde. Wanneer zij dat nu wel doen, zijn ze in regel."

"Als ze daarnaast - en ik benadruk: daarnaast - ook stappen onderneemt om die persoon te begeleiden met de terugkeer, is dat geen probleem.

Maar je mag die twee niet koppelen. Dat zou ertoe leiden dat mensen op de duur geen hulp meer gaan vragen. Uit vrees verplicht te worden om terug te keren, zouden ze zo besmet rondlopen. Dat is een stap te ver", zegt Lanjri krachtig.

"Ik vind het correct om uitgeprocedeerden aan te zetten om terug te keren, maar je mag ze niet koppelen. Je moet hen dringende medische hulp geven. Niet voor een akkefietje, wel als het attest van medische regularisatie er is."

"Gekoppeld of niet?"

"En wat als die mensen ook in hun land van herkomst geholpen kunnen worden? In het verleden werd hierover gesproken, vandaag is dit opnieuw het geval. Toch is mij nog steeds niet duidelijk of er nu een koppeling is of niet? Los daarvan vind ik dat je zelfs die afweging niet mag maken", geeft Lanjri aan. "Er moet met elke uitgeprocedeerde worden gesproken, en niet alleen als die ziek is."

"Ik ben voorstander van het bekijken van elk dossier afzonderlijk. Ik vind niet dat de overheid zomaar iedereen moet terugbetalen, ook diegenen die geen attest hebben dat de urgentie van medische hulpverlening erkent. Maar je mag ook niet blind zijn voor misbruik. Medisch toerisme wordt aangepakt. Er is een databank in de maak om deze vorm van misbruik tegen te gaan. Ook dat is belangrijk."

Sociaal kapitaal

Al decennia lang zetten duizenden vrijwilligers zich dagelijks in voor een betere samenleving. Al decennia lang heeft een sterk middenveld van vrijwilligers en organisaties een stevige stem in het debat rond maatschappelijke thema's. Al decennia lang is het ACW motor, promotor en hoeder van dat middenveld. Onze beweging, een deel van dat middenveld, vormt een groot sociaal kapitaal in onze samenleving. Omdat het erop gericht is mensen te versterken en een solidaire, duurzame en rechtvaardige samenleving op te bouwen.

Dit doen we op ontelbare verschillende terreinen en op vele manieren: van vorming tot sociale acties, van opkomen voor wie kwetsbaar is tot beleidsvoorbereidend werk, van betaalbaar wonen tot internationale samenwerking. We mobiliseren grote groepen mensen in een zingevend verhaal.

Onze financiële middelen hebben wij steeds ingezet voor de vele sociale projecten en ter ondersteuning van de vrijwilligers. Mogelijke winsten uit financiële middelen worden gebruikt voor de werking zelf. Het gaat niet om de winst op zich en al helemaal niet om persoonlijke verrijking. Er wordt gewild verwarring gezaaid en doelbewust schade aangebracht. Wij zijn de valse aantijgingen en de insinuaties over het ACW grondig beu. Wij zijn geen fraudeurs en belastingontduikers. ACW betaalde wel alle belastingen die de vennootschapswetgeving oplegt.

Voortdurende aanvallen

Het ACW is geen financiële organisatie. Onze corebusiness bestaat niet uit financiën, maar uit samenhorigheid stimuleren. Ingrijpende technologische en sociaal-economische veranderingen zetten het 'samen-leven' onder druk. In deze tijden van politieke en maatschappelijke omwenteling ondervindt het ACW en het hele middenveld dit elke dag. Het middenveld heeft dankzij een lange geschiedenis van sociale strijd en inzet onze samenleving gemaakt tot wat ze nu is. Het middenveld versterkt de sociale samenhang én de democratie.

Wij laten ons niet ontmoedigen door de voortdurende aanvallen op onze beweging en op ons oprecht engagement. Integendeel, wij zullen doorgaan en alle inspanningen blijven leveren voor een zorgzame, hartelijke en solidaire samenleving.

Geheel in de geest van onze ontstaansgeschiedenis blijven we ons verzetten tegen onrecht. Dit willen we doen in verbondenheid met het brede middenveld, met alle sociaal bewogen mensen die hun schouders hier mee onder willen zetten. De manier waarop het ACW nu wordt afgeschilderd als frauderende organisatie is zo'n onrecht. Namens onze 250.000 vrijwilligers van de christelijke werknemersbeweging nemen we dat niet.

De nationale leiding kan op onze steun en blijvend engagement rekenen om in verbondenheid met de hele beweging een sterke toekomst uit te bouwen.

Johny Bambust (Waas en Dender), Rik Bloemen (Limburg), Claudine De Cuyper (Brussel), Elsie Desmet (Brugge), Marc Hense (Antwerpen), Bart Iliaens (Mechelen), Jenny Mestdagh (Midden en Zuid West-Vlaanderen), André Mingneau (Oostende-Westhoek), Ludwig Schack (Zuid-Oost Vlaanderen), Eugeen Van Kerckhoven (Kempen), Louis Vervloet (Gent-Eeklo) en Peter Wouters (Leuven).

© 2013 Corelio

Sociaal kapitaal

Al decennia lang zetten duizenden vrijwilligers zich dagelijks in voor een betere samenleving. Al decennia lang heeft een sterk middenveld van vrijwilligers en organisaties een stevige stem in het debat rond maatschappelijke thema's. Al decennia lang is het ACW motor, promotor en hoeder van dat middenveld. Onze beweging, een deel van dat middenveld, vormt een groot sociaal kapitaal in onze samenleving. Omdat het erop gericht is mensen te versterken en een solidaire, duurzame en rechtvaardige samenleving op te bouwen.

Dit doen we op ontelbare verschillende terreinen en op vele manieren: van vorming tot sociale acties, van opkomen voor wie kwetsbaar is tot beleidsvoorbereidend werk, van betaalbaar wonen tot internationale samenwerking. We mobiliseren grote groepen mensen in een zingevend verhaal.

Onze financiële middelen hebben wij steeds ingezet voor de vele sociale projecten en ter ondersteuning van de vrijwilligers. Mogelijke winsten uit financiële middelen worden gebruikt voor de werking zelf. Het gaat niet om de winst op zich en al helemaal niet om persoonlijke verrijking. Er wordt gewild verwarring gezaaid en doelbewust schade aangebracht. Wij zijn de valse aantijgingen en de insinuaties over het ACW grondig beu. Wij zijn geen fraudeurs en belastingontduikers. ACW betaalde wel alle belastingen die de vennootschapswetgeving oplegt.

Voortdurende aanvallen

Het ACW is geen financiële organisatie. Onze corebusiness bestaat niet uit financiën, maar uit samenhorigheid stimuleren. Ingrijpende technologische en sociaal-economische veranderingen zetten het 'samen-leven' onder druk. In deze tijden van politieke en maatschappelijke omwenteling ondervindt het ACW en het hele middenveld dit elke dag. Het middenveld heeft dankzij een lange geschiedenis van sociale strijd en inzet onze samenleving gemaakt tot wat ze nu is. Het middenveld versterkt de sociale samenhang én de democratie.

Wij laten ons niet ontmoedigen door de voortdurende aanvallen op onze beweging en op ons oprecht engagement. Integendeel, wij zullen doorgaan en alle inspanningen blijven leveren voor een zorgzame, hartelijke en solidaire samenleving.

Geheel in de geest van onze ontstaansgeschiedenis blijven we ons verzetten tegen onrecht. Dit willen we doen in verbondenheid met het brede middenveld, met alle sociaal bewogen mensen die hun schouders hier mee onder willen zetten. De manier waarop het ACW nu wordt afgeschilderd als frauderende organisatie is zo'n onrecht. Namens onze 250.000 vrijwilligers van de christelijke werknemersbeweging nemen we dat niet.

De nationale leiding kan op onze steun en blijvend engagement rekenen om in verbondenheid met de hele beweging een sterke toekomst uit te bouwen.

Johny Bambust (Waas en Dender), Rik Bloemen (Limburg), Claudine De Cuyper (Brussel), Elsie Desmet (Brugge), Marc Hense (Antwerpen), Bart Iliaens (Mechelen), Jenny Mestdagh (Midden en Zuid West-Vlaanderen), André Mingneau (Oostende-Westhoek), Ludwig Schack (Zuid-Oost Vlaanderen), Eugeen Van Kerckhoven (Kempen), Louis Vervloet (Gent-Eeklo) en Peter Wouters (Leuven).

© 2013 Corelio

Er werd ook een nieuwe wet goedgekeurd om meervoudige asielaanvragen vlotter en sneller af te handelen. Er zijn gevallen bekend van asielzoekers die meer dan twintig procedures hebben lopen. Dertig procent van alle aanvragen zijn meervoudige. Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Maggie De Block (Open Vld) wil daar komaf mee maken. De meervoudige aanvragen worden voortaan meteen voor het Commissariaat voor de Vluchtelingen gebracht, wat de onderzoekstermijn aanzienlijk korter moet maken. Als het om onterechte aanvragen gaat, zal het Commissariaat binnen de acht dagen beslissen.

(LVDK) 7/02/2013 - HLN

Omdat de asielcrisis onder controle is en er voldoende opvang is voor asielzoekers, is de invoering van zo'n spreidingsplan momenteel niet nodig, legt Nahima Lanjri (CD&V) uit. Zij ziet het eerder als een stok achter de deur om OCMW's die momenteel geen opvanginitiatieven hebben, daar toch toe aan te sporen.

Volgens cijfers van de Vlaamse christendemocrate hadden 62 gemeenten in november vorig jaar geen opvangcentrum of lokaal opvanginitiatief. Ondertussen zou een aantal van hen toch een initiatief hebben gestart of een en ander in de pipeline hebben zitten. Lanjri benadrukt dat er geen sprake kan zijn asielzoekers door te sturen naar OCMW's voor financiële steun.

Het wetsontwerp waarop het amendement werd ingediend, heeft tot doel meervoudige asielaanvragen vlotter af te handelen. Van de 21.461 asielaanvragen die vorig jaar werden ingediend, waren er 6.257 of 29,2 procent meervoudige aanvragen. Het gaat met andere woorden om de tweede, derde, ... aanvraag die door dezelfde persoon wordt ingediend.

Nieuw in de tekst van staatssecretaris Maggie De Block is dat een meervoudige aanvraag voortaan meteen wordt behandeld door het Commissariaat-Generaal voor de Vluchtelingen en Staatslozen. Momenteel gaat de Dienst Vreemdelingenzaken eerst vormelijk nog na of er sprake is van "nieuwe elementen". Dat is informatie die bij de vorige procedure niet gegeven kon worden. Zeventig procent van de aanvragen raakt door die formele filter en verhuist dan naar het CGVS voor de procedure ten gronde.

Volgens de nieuwe wet gaat het commissariaat-generaal meteen na of een nieuw element gegrond is of niet. Alleen mensen met een echte gegronde reden om erkend te worden, zouden nog door deze filter geraken. Daardoor moet de procedure aan kwaliteit winnen. Bovendien is het de bedoeling op deze manier ook tijd te winnen. Tweede en derde aanvragen die ten onrechte gesteld zijn, zullen immers op zeer korte termijn worden gefilterd. Als er geen nieuwe, gegronde elementen zijn, zal het CGVS binnen de acht dagen beslissen dat het dossier niet verder moet worden onderzocht.

./. LOD/(KVH)/

Momenteel zijn de gemeenten niet verplicht om opvang voor asielzoekers (LOI's in vakjargon, lokale opvanginitiatieven, nvdr.) uit te bouwen. 62 gemeenten doen dat lekker niet. Dat geeft grote problemen als zeer veel asielzoekers naar België komen en er te weinig opvangplaatsen zijn.

Niet toegewezen

Als de opvang vol is, dan kan de asielzoeker "niet toegewezen worden" aan een centrum. En dan valt hij in principe onder het OCMW van Brussel. Kamerlid Yvan Mayeur (PS), tevens voorzitter van het Brussels OCMW, is al jaren boos over deze regeling. Hij is zelfs voor de strafrechtbank gedaagd omdat zijn OCMW de "niet toegewezen asielzoekers" niet meer opvangt. De PS kwam al meerdere keren met een verplicht spreidingsplan, maar dat struikelde steeds omdat de meeste last op Vlaanderen werd afgewenteld. Als die niet-toegewezen asielzoekers in Brussel geen opvang kregen, trokken ze naar andere grote steden.

In de opvangwet-Somers werd bepaald dat de gemeenten opvang mochten uitbouwen, maar ze moesten niet.

De Block

Sinds 23 januari 2012 is er echter altijd plaats gevonden voor alle asielzoekers. Dank zij het strengere beleid van staatssecretaris Maggie De Block (Open Vld) is het aantal asielaanvragen in 2012 met 15% gedaald en is er momenteel voldoende opvang. In die mate zelfs dat bepaalde noodopvangcentra in 2012 werden gesloten (Bastenaken en Weelde) en dat zal in 2013 ook gebeuren met Houthalen-Helchteren en Gembloers.

Mede-indienster Nahima Lanjri (CD&V): "Een verplicht spreidingsplan is momenteel dus niet nodig. Maar de situatie kan veranderen. En daarom maken we het nu mogelijk dat de regering de gemeenten kan verplichten om opvang voor asielzoekers uit te bouwen als dat nodig is. De regering kan dan een spreidingsplan opleggen om grote steden zoals Antwerpen en Brussel te ontlasten".

In 2012 werden 21.461 asielaanvragen ingediend, 15% minder dan in 2011, maar nog altijd dubbel zoveel als in 2007. Drie vierde van die aanvragen wordt geweigerd.

14 Vlaamse gemeenten

Einde december hadden 62 gemeenten geen enkele opvang voor asielzoekers. Slechts 14 (22%) liggen in Vlaanderen. Het gaat om Asse, Bever, Blankenberge, Damme, Erpe-Mere, Grimbergen, Haaltert, Lebbeke, Lubbeek, Machelen, Mesen, Moerbeke-Waas, Spiere-Helkijn en Zelzate. Ook een reeks Brusselse gemeenten blijft in gebreke: zo hebben Etterbeek, Evere, Oudergem, Sint-Agatha-Berchem, Sint-Joost en Vorst helemaal geen opvang voor asielzoekers. In de toekomst zullen ze voor hun verantwoordelijkheid geplaatst kunnen worden.

Lanjri: "Toch mogen we het niet communautair bekijken. Want er is ook nog de opvang van asielzoekers in centra. Vlaanderen vangt 11.176 asielzoekers op, Wallonië 10.577 en Brussel 2.304. Vlaanderen doet dat meer in LOI's, Wallonië meer in opvangcentra. De inspanningen tussen beide regio's zijn dus min of meer gelijk verspreid".

Ondertussen zou het aantal gemeenten zonder LOI tot een dertigtal zijn herleid. Theo Francken, N-VA-burgemeester van Lubbeek heeft ondertussen ook opvang voor 12 minderjarige asielzoekers in zijn gemeente georganiseerd. Het vorige gemeentebestuurd had dit altijd belet.

(C) GVA, 05/02/2013, JDW

Fraude

Wie die vergunning krijgt, heeft recht op een leefloon. Het OCMW geeft een leefloon aan mensen met weinig geld. Maar vele Europeanen werkten eigenlijk al voor iemand anders. Ze hadden geen recht op het leefloon. Daarom pleegden ze fraude.

Gegevens uitwisselen

Alle bevoegde diensten wisselen nu hun gegevens uit. De overheid ontdekte zo het misbruik. Met de uitwijzing van de fraudeurs wil ons land een signaal geven. Europeanen blijven welkom in België. Ze moeten wel willen werken.

Beter onderzoeken

"We kunnen niet het OCMW van heel Europa zijn", zei Nahima Lanjri , die voor CD&V in het parlement zit. Mensen die een leefloon echt nodig hebben, zullen dat krijgen. De overheid gaat alle dossiers beter onderzoeken. In België krijgen 95.000 mensen een leefloon.

© 2013 VOCB

Laat niet-begeleide minderjarigen hun opleiding afmaken voor ze het land worden uitgezet. En laat hen werken als ze een opleiding voor een knelpuntberoep hebben gevolgd. Dat is het advies van experts uit de migratie-, jeugdhulp- en onderwijs­-sector aan de overheid.

Brussel Herinnert u zich nog de heisa rond Scott Manyo? De 20-jarige jongen uit Kameroen kwam vier jaar geleden als niet-begeleide minderjarige asielzoeker, zonder ouders of andere familie, naar ons land. Hij vroeg hier meerdere keren asiel aan, zonder succes. Ondertussen werd hij opgevangen door een gezin uit Boortmeerbeek en maakte hij veel vrienden, op school en in de scouts. In mei 2012 werd hij opgepakt omdat hij geen papieren kon tonen en dreigde hij het land te worden uitgezet.

Uiteindelijk besliste staatssecretaris voor Asiel Maggie De Block (Open VLD) dat hij mag blijven om zijn opleiding af te werken. Veel andere niet-begeleide minderjarigen hebben minder geluk en worden, soms op een zucht van het einde van hun schoolloopbaan, op het vliegtuig gezet.

Om die praktijken te stoppen, organiseerde Amos, het oecumenisch netwerk christenen en migratie van Kerkwerk Multicultureel Samenleven (KMS), een rondetafel met vertegenwoordigers van het katholiek onderwijs, de pleegzorg, de OCMW's, de Centra voor Algemeen Welzijnswerk, de dienst Voogdij, de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) en de Vlaamse kinderrechtencommissaris om beleidsaanbevelingen te formuleren.

Werk in knelpuntberoep

'Concreet zijn we van mening dat als een niet-begeleide minderjarige aan een opleiding is begonnen, hij de kans moet krijgen om die af te maken', zegt Didier Vanderslycke, nationaal secretaris van KMS. 'Dan hebben we het over het secundair onderwijs, dat zes of zeven jaar duurt, of over een opleiding deeltijds leren, deeltijds werken, die langer kan duren.'

'Ook naar de werkgevers is het een belangrijk signaal', zegt kinderrechtencommissaris Bruno Vanobbergen. 'Waarom zou een werkgever een jongere nu nog een leercontract aanbieden en jaren in hem investeren als de kans bestaat dat hij wordt uitgezet?'

'Als de leerling na zijn opleiding toch naar zijn land moet terugkeren, dan heeft hij tenminste bagage om het daar te maken', vult Vanderslycke aan. Maar liefst van al ziet de sector dat jongeren die een knelpuntberoep hebben geleerd, zoals lasser, toelating krijgen tot de arbeidsmarkt door middel van een arbeidskaart B. 'De schrik daarvoor is groot, men denkt dat ze allemaal zullen blijven, jobs van andere mensen zullen inpalmen. Die vrees is onterecht', zegt Vanderslycke. 'Het geeft de jongere de mogelijkheid om wat geld te verdienen en met opgeheven hoofd naar zijn familie terug te keren. Want de familie vraagt van hem dat hij in Europa slaagt. Het kan ook een springplank zijn.'

Achttien en alleen

Een andere vraag van de sector is dat de jongere ondersteuning en opvang

krijgt zolang zijn opleiding loopt, dus ook als hij al meerderjarig is. Nu krijgen niet-begeleide minderjarigen een voogd tot de dag dat ze achttien worden. Vanaf dan staan ze er alleen voor, want ook de bijzondere jeugdzorg mag dan niet meer helpen. Vanobbergen: 'Er is ook nood aan één expertisecentrum voor alles wat met niet-begeleide minderjarigen te maken heeft.' Amos wil volgende week alle beleidsaanbevelingen overhandigen aan De Block en haar federale collega van Werk, Monica De Co­ninck (SP.A), alsook aan de Vlaamse ministers van Onderwijs en Werk, respectievelijk Pascal Smet (SP.A) en Philippe Muyters (N-VA).

De onderwijskoepels lanceerden eind vorig jaar al een oproep aan Maggie De Block om kinderen zonder papieren, of ze hier nu alleen zijn of met hun ouders, niet van de schoolbanken te plukken en uit te wijzen. De Block zei toen in het voorjaar over de problematiek afspraken te willen maken.

Kruising databanken van OCMW's en federale overheid maakt voor het eerst strengere controle mogelijk

Strengere controles van Europeanen die het OCMW misbruiken, hebben in anderhalf jaar tijd ervoor gezorgd dat er 2.907 verblijfsvergunningen werden ingetrokken. De misbruiken kwamen aan het licht omdat er voor het eerst databanken werden gekruist.

"Het is de allereerste keer dat alle diensten (van OCMW's en federale overheid)automatisch hun gegevens uitwisselen", zegt Nahima Lanjri, parlementslid en migratie-experte voor CD&V. In 2011 moesten daardoor 989 EU-burgers het land verlaten, in 2012 kwamen daar nog eens 1.918 bij. Vooral Roemenen, Bulgaren en Spanjaarden maken misbruik van het leefloon. In de meeste gevallen gaat het om schijnzelfstandigen: mensen die zich als zelfstandige inschrijven, maar eigenlijk voor iemand anders werken. Vroeger kon het OCMW van elke gemeente de bevoegde diensten waarschuwen als het vermoedde dat een EU-burger onterecht een uitkering ontving. Maar dat gebeurde op eigen initiatief van dat OCMW, er zat geen automatisme in. Tussen de verschillende steden bestonden er dan ook grote verschillen: Antwerpen weigerde vaak aanvragen en stuurde de gegevens van onrechtmatige steuntrekkers ook door naar Brussel, andere steden deden dat helemaal niet.

Knipperlicht

In juni 2011 kwam er een einde aan die ongelijkheid, sindsdien werken de OCMW's en de overheidsdiensten veel nauwer samen. Als een Europeaan langer dan drie maanden steun trekt, gaat er een knipperlicht branden. De OCMW's geven die dossiers dan systematisch door aan de POD Maatschappelijke Integratie. Daar, en bij de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ), worden de dossiers dan in detail bekeken. Wie hier bijvoorbeeld al drie jaar verblijft en nooit een job had, moet het land uit. Wie in die drie jaar slechts drie maanden een uitkering kreeg, kan wel blijven. Bij misbruik wordt het bevoegde OCMW verwittigd, stopt de uitkering en verliest de fraudeur zijn verblijfsvergunning. Dat Europeanen die het sociaal systeem onterecht gebruiken het land uit moeten, staat al jaren in de vreemdelingenwet. Aan de wet moest er dus niet worden gesleuteld. Het enige wat nog niet bestond, was de kruising van de databanken. Letterlijk staat er in de wet dat een EU-burger zijn verblijfsrecht kan verliezen wanneer hij "een onredelijke belasting vormt voor het sociale bijstandsstelsel van het rijk". De verstrengde controles gebeuren, overeenkomstig de Europese richtlijn, enkel in de eerste drie jaar dat een Europeaan hier verblijft.

Meer leefloners

"Eindelijk wordt het misbruik van onze sociale zekerheid kordaat aangepakt", zegt Lanjri. "Dit is een signaal voor alle Europeanen die hier willen komen wonen. Als EU-burgers mogen zij dat, maar dan wel om hier te komen werken. België kan niet het OCMW van heel Europa zijn. Dat is gewoon onbetaalbaar. Mensen die het wel nodig hebben, moeten uiteraard wel steun krijgen. Daarom worden de dossiers ook erg nauwkeurig onderzocht." De laatste vier jaar is het totaal aantal leefloners in ons land met 14 procent gestegen. In heel België ging het om 95.000 mensen. Een recente wetsaanpassing maakt ook dat Europeanen gedurende de eerste drie maanden helemaal geen steun van het OCMW mogen ontvangen. Welke besparing die verstrenging opleverde, is nog niet duidelijk. Morgen geeft staatssecretaris Maggie De Block (Open Vld) meer tekst en uitleg over deze cijfers in het parlement.